( 6<5 S 
den vorm ), vei'öchijnt, nl. van de ruimten Rn~\ , die met 
, R^^\ en nu ook met op de lijnen v vanfc/ on- 
derling projectieve pnntreeksen insnijden. Eeii \dak, dat een wille- 
keurig punt O in liet eindige met een lijn (j^ van (//^)„ verbindt, is 
dan steeds weer stamhdak ^'an elke twee der ruimten R^, die O met 
de rnimten Rn—\ van {Rn—\ )i verbinden. 
Zooals onmiddellijk blijkt, splitst zich in dit bijzondere geval de 
doorsnee V~ Amn F met de hvpersiiheer B' met '2ii — 2 af- 
n— 1 n .11 271—1 
O 
metingen gemeen aan alle liyiiersiilieren B" awii R in de tAvee 
^ ‘ ^ ^ '2n — 1 2/i 
(i) ( i) 
dnbbelruimten R , R A'an de involutie der loodrecht aan elkaar 
n — 1 71 — 1 
toegevoegde ruimten R ,, R Ami (R en in een 
n— V 71—1 ^ n— el n— 1 , 
O 
meetkundige plaats der geheel O}) ^ gelegen lijnen van 
Physiologie. — De Heer Place biedt namens den Heer J. W. 
Langklaan aan; uJRt entropie principe in de pliysiologie.'” 
(Derde mededeelingj. 
Alle onderzoekingen, Avelke ten doel hebben gehad de AAmt A’an 
Fechner aan het experiment te toetsen, heliben geleerd, dat slechts 
binnen een klein interval en dan nog slechts bij benadering aan deze 
Avet Amldaan Avordt. Ten einde de oorzaken dezer afAvijkingen op te 
sporen, heb ik getracht de Avet van Fechner (als physiologische AAmt 
beschouAvd) uit een algemeen phjsisch principe af' te leiden. Uit deze 
afleiding is gebleken, dat zeer bijzondere praemissen aan deze formule 
ten grondslag liggen, en dat de omstandigheden door deze praemissen 
gesteld, nooit in de natuur te verAvezenlijken zijn. Over den aard en 
de richting Avaarin deze afAvijkingen vallen, leerde het onderzoek niets. 
In eene i-eeks experimenten heb ik getracht zoo nauAvkeurig moge- 
lijk de vooi’Avaarden te scheppen, Avelke de Avet volgens hare afleiding 
eischt. Ten dien einde Averd bij eenen kikker de medulla tusschen 
schedel en eersten Avervel doorgesneden ; verARAl^gens Averd de geheele 
1) Kleine manlijke exemplaren van Rana esculenta bleken voor de proef het 
meest geschikt. 
