( 65 ) 
gelijk is, eii evenzoo Avaarneuiing 10 niet waanieining 3 en 4 dan 
blijkt, dat de mate ’sam demping in de tweede plaats afhankelijk is 
van de absolute grootte A'an K. Op grond van deze en meerdere 
soortgelijke waarnemingen kunnen ’wij zeggen, dat de demping 
toeneemt met toenemende waarde van R en met toenemende waarde 
ar 
van liet quotiënt — — . 
R 
Hierbij moeten wij in liet oog honden, dat de eerste 'waarneming 
steeds eene bijzondere plaats inneemt ; voor deze waarneming is AR 
steeds zeer groot en, ofschoon de gevolgde methode niet toelaat het 
quotiënt 
ar 
IT 
'i'oor 
deze waarneming te bepalen, is dit quotiënt ver- 
moedelijk eveneens zeer groot. Niettegenstaande dit zien wij steeds 
dat de demping gering is en hieruit zon men moeten besluiten, dat 
de invloed van de alisolnte grootte van R op den graad A'an demping 
in den beginne, overwegend is. 
Dezelfde experimenten, welke ik ’\'Oor den kikker met hoog door- 
gesneden rnggemerg besclireven heb, kunnen met volkomen intacte 
kikvor.schen worden nitgevoerd. Hiertoe is echter noodig het geheele 
dier, met uitzondering A'an den achterpoot welke voor het experiment 
gebruikt 'wordt, goed in watten in te pakken. Zorgt men, dat het dier 
noch door tactiele, nocli door gelnidsindrnkken getroffen wordt, dan 
laat het ook onder deze omstandigheden rustig met zich experi- 
menteeren *). In dit geval is het resultaat der proef aan het vorige gelijk. 
Figuur IX (tab. VI) is de graphische voorstelling van een experi- 
Fig. IX (Tab. VI, proef 46). 
ment. Is de eerste periode klein, dan is het ook hier mogelijk een 
deel eener tweede periode te zien optreden (Fig. X, tab. VII). 
Deje tweede periode schijnt eveneens grooter dan de eerste, terwijl de 
oscillatie welke de waarde van het quotiënt — in deze periode ver- 
^) In deze proeven bevatte de zuuroplossing in de buret 80 gram oxaalzuur 
per liter oplossing. 
5 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XI. A». 1902/3. 
