( 70 ) 
voorkomen, in haar geheel onder water gebracht en gedood. Daar 
evenwel de knopsehn!)l)en wellicht het vnttreden van glukosied 
en enz 3 ’in hadden kunnen verhinderen, werden in de derde analyse 
de knoppen één voor één middendoor gesneden, om te zien of nu 
wellicht een hooger HCN-gehalte zou worden gevonden. Daar geen 
verschil van eenig belang is waar te nemen, is er wel geen c^man- 
waterstof in de twee eerste gevallen aan de analyse ontsnapt. 
Nu kwam het onderzoek der uitloopende knoppen aan de beurt. 
2 Februari werden afgesneden takken van Prunus Padus, met 
het ondereinde in \vater, op eene goed verlichte plaats in de kweek- 
kas gezet, bij eene gemiddelde temperatuur van 20’ C. Na eenige 
Aveken Avaren tal van knoppen uitgeloopen en hadden korte, doch 
flink bebladerde scheuten gevormd; daarvan werden afgesneden: 
5. 3. 02. 75 scheuten; geAV.: 5,20 gr.; HCN; 0,0079 gr.; dus 
0,15 7o> ki 100 scheuten: 0,0105 gr. 
Takken 26. 2. 02 in kAveekkas gezet; daarvan genomen: 
14. 3. 02. 60 scheuten; geAv.: 8,70 gr.; HCN: 0,0108 gr.; dus 
0,12 7 o 5 611 in 100 scheuten: 0,0180 gr. 
Uit het geAvicht alleen der scheuten volgt reeds dat deze in de 
tAveede proef verder gevorderd Avaren dan in de eerste. Het blijkt 
duidelijk hoe bij het uitloopen der knoppen, naarmate de jonge loten 
zich ontAvikkelen, een toenemende hoeveelheid HCN-A’-erbindingen 
daarin verschijnt; zoodanig dat zij in een nog jeugdig stadium drie 
tot vijfmaal zooveel bevatten als de knoppen waaruit zij zijn ontstaan. 
Daar het relatieve gehalte aan blauAA^ziiiir zoozeer van allerlei om- 
standigheden afhangt, en vooral van het AA^atergehalte der scheuten, 
dat zelf in hooge mate Avisselend kan zijn, is de verandering A^an 
dit procentisch HCN-gehalte tijdens het uitloopen A^eel minder inte- 
ressant. Toch zal men getroffen Avorden door het feit dat, niettegen- 
, slaande het geAvicht der uitloopende knoppen, in het onderzochte 
stadium, zeer aanzienlijk is toegenonien, het blauwzuurgehalte slechts 
weinig of niet afneemt. 
Bij deze gelegenheid Avilde ik in herinnering brengen dat Edm. en 
Em. Tuma 7, die het gehalte aan CA^aan waterstof be])aalden in jonge 
bladknoppen \'an P. Padus, teiavijl deze in April bezig Avaren open 
te gaan, dit gehalte niet hooger opgaven dan 0,05 7n- OngetAvijfeld 
ligt dit hieraan dat de schrijvers, bij de door hen gebruikte methode 
A'aii destillatie ]ia loeA'oeging Aam een AA^eiJiig zAA'aA'elzunr, geen a-oI- 
ledige ontleding van het aaiiAvezige glukosied hebben bereikt. 
1) Zeitschr Allgcm. Oesterr. AiMJi. Ver. 1892. p. 330. 
