( 75 ) 
Vcin over tien jaren uitgestrekte waarneniingen op struiken groeiende 
aan het Thunermeer, opgeeft 0,12 “/n ge^’slcht der versclie 
bladeren. In December en Januari bij Groene veld en Lindhoüt be- 
stelde Folia Laurocerasi leverden 0,14 — 0,1 6 “/o; terwijl de in den 
Hortus te Amsterdam gekweekte struiken, volgens het onderzochte 
individu, ^'an 0,12 tot 0,21 “/o *^^6 bladeren bleken te bevatten, 
ten minste in den loop van het jaargetijde December — Mei. Het 
laatste hooge cijfer geven de bladeren van een bepaalde struik, die 
dus desverlangend het uitgangspunt zou kunnen worden van een 
selectie tot het . verkrijgen van een blanwzuurrijk ras. 
Het kan ook ^am belang zijn zich eene voorstelling te maken van 
de in een blad aanwezige hoeveelheid cyaan waterstof; het spreekt 
van zelf dat door de sterk wisselende afmetingen, deze hoeveelheid 
sterk uiteenloopt. Ik \'ond per blad van 0,0015 tot 0,0036 gr. HCN, 
het maximum in groote door Groeneveld en Lindhoüt geleverde 
bladeren, met een procentisch gehalte van 0,15 "/o- 
Alvorens te onderzoeken welke veranderingen de bladeren ten op- 
zichte van hun HCN-gehalte ondergingen bij het nitloopen der knop- 
pen, ook in het donker, moesten de wisselingen bekend zijn, die het 
afsluiten van het licht daarin te^veegbrengt, onafhankelijk* van het 
ontstaan der scheuten. Eigenlijk liehoorde ik dit ook met de takken 
van P. Padus te hebben gedaan, doch niemand zal, meen ik, ver- 
wachten, dat deze door periderm onddeede organen aanzienlijke, 
met assimilatie samenhangende processen zullen vertoonen. 
De proeven met P. Lnuvocerasus hadden plaats zoowel met afge- 
sneden bladeren als met bebladerde takken. Om na te gaan of bij 
losse , bladeren in het donker veranderingen in het HCN-gehalte op- 
treden, ’werd van een zeker aantal versch geplukte bladeren de helft 
der bladschijf langs de middennerf afgesneden, en werden deze helften 
terstond gedood, teinvijl de andere helften, met de middennerf daar- 
aan vast, in de kweekkas, onder een donkeren stolp werden ge- 
bracht ; de bladhelften stonden in een glas, de bladstelen in een laagje 
water op den l)odem. Na aflooj) der proef ^verden de middennerven 
verwijderd en de lielften der laminae geanalyseerd. 
Het blijkt, dat een verblijf in het donker, zich uitstrekkend over 
een vrij groot aantal dagen, nog niet den minsten invloed heeft op 
de in afgesneden bladeren aanwezige qnantiteit HCN, althans niet in 
den Avinter '). 
J. CoLARD. (Joiirn. de Pharm. de Liège. 2e anneée. 1895. p. 1) vindt dat 
bladeren van laurierkersstruiken, die in baar geheel in het donker werden bewaard 
van Mei tot Augustus, een relatief HGN-gelialte vertoonen, iets beneden dat van 
in het licht staande planten. 
