( 78 ) 
en per lilad 0,0025 gr. Deze getallen zijn volkomen van denzelfden 
aard als in December door dezelfde struik werden geleverd. 30. 4. 02. 
werden verder, onder nitloopende knoppen, éénjarige takjes afge- 
sneden, en opzettelijk takjes uitgekozen, die niettegenstaande zij 
talrijke en flinke scheuten droegen, geen bladeren meer bezaten, 
omdat deze vroeger, vóór het uitloopen, waren verwijderd of waren 
afgevallen; gew.: 8,25 gr.; HCN; 0,0086 gr.; dus 0,10 “/„. Nu heb 
ik, op de verschillende struiken van den Hortus te Amsterdam, in 
de gedurende de wintermaanden onderzochte éénjarige takken van 
F. Laurocerasus, een gehalte aan HCN gevonden, dat afwisselde 
tusschen 0,06 en 0,11 “/o- Zooals men ziet, is thans ook geen afname, 
na het uitloopen, waar te nemen. 
Evenmin trouwens na het uitloopen in het donker. Op takken, 
die sedert 29. 4. 02 in het donker hadden gestaan, werden 4. 5. 02, 
onder de geëtioleerde scheuten, éénjarige bladeren afgesneden; het 
gevonden gehalte, 0,14 was hetzelfde als bladeren van deze 
struik vóór de proef bleken te bevatten. 
Bij Prunus Padus kon ten slotte nog worden geconstateerd dat 
ook wanneer de jonge takken, uit de winterknoppen ontstaan, reeds 
eene aanzienlijke ontwikkeling hebben bereikt, en verscheiden reeds 
vrij breede bladen dragen, de ■ hoeveelheid HCN-verbindingen in de 
stengelleden der daaronder gelegen vóórjarige takken nog steeds 
dezelfde is als vóór het uitloopen. 
Dit bleek 25. 4. 02, toen 130 vóórjarige stengelleden van P. 
(Hortus), afgesneden onder lange, goed bebladerde scheuten, en 
wegend 10,90 gr., leverden 0,0140 gr. HCN ; dus 0,13 7o> en in 
100 internodiën: 0,0108 gr. 
Resumeerend kom ik tot de conclusie, dat in beide onderzochte 
P/tm'i!/.s-soorten (P. Padus en P. Laurocerasus), bij het uitloopen 
der knoppen, in de daaruit voor den dag komende takken een 
steeds toenemende al)solute hoeveelheid HCN-verbindingen optreedt, 
terwijl het relatieve gehalte voorloopig weinig verandert. Althans 
in de eerste stadiën, en minstens voor een groot gedeelte, ver- 
schijnen deze stoffen onafhankelijk van het licht. Evenmin wordt 
dit blauwzuur-materiaal getrokken uit de onmiddellijk onder de 
knoppen gelegen, vóórjarige stengelleden. Of het nu evenwel van 
verdér afgelegen organen wordt aangevoerd, of daarentegen uit 
andere stoffen in de groeiende takken zelve Avordt gevormd, dit moet 
nog nader worden uitgemaakt. 
Ook blijft nog te onderzoeken onder welken vorm het blauAvzuur 
zich in de groeiende scheuten bevindt. De noodzakelijkheid van het 
