( 81 ) 
de eerste plaats na te gaan, of de i,\vet ^'an behoud van dichtheid 
van phase” daarvoor ook geldig is. Wij zullen ons daarbij voorloopig 
beperken tot systemen, die geen stoffelijke, electrische of magnetische 
massa’s vertoonen. 
Wij denken ons dus een schaar systemen. De verschillende sys- 
temen zijn congruente ruimten, door volmaakt spiegelende wanden 
omgeven. Elk systeem verdeelen Avij in n eA^en groote kubische 
ruimte-elementen dx dy dz, die zoo klein zijn, dat de electrische en de 
magnetische krachten er in als constant mogen beschouAvd Avorden. 
De toestand in elk systeem zal dan A'olkomen bepaald zijn, als in 
ieder ruimte-element de componenten y en h der electrische ver- 
schuiving en de componenten «, /I en y der magnetische inductie 
gegeA^en zijn. Wij bepalen den toestand dus door gegevens; vol- 
gens de opvatting, dat electrische energie potentieel, magnetische 
energie kinetisch is, zonden de compoiienten der electrische ATr- 
schuiving coördinaten, de Sn componenteji der magnetische inductie 
beAA'egingsmomenten Amorstellen, of althans daarmee evenredig zijn. 
Wij denken de ruimte-elementen genummerd, terAvijl de grootheden 
fr, (Jr, K, «r, ©H '{r de componenteii der vectoren in het element 
zullen voorstellen. Kiezen Avij nu uit een schaar van systemen die 
uit, Avaarvan de gegevens zullen begrepen zijn tusschen de bepaalde 
grenzen /; en f, + df,, en /; -f df\ ƒ„ en/; + dfn en even- 
zoo voor de andere componenten, dan zullen Avij het aantal dier 
systemen voorstellen door: 
D df\ . . . dfn dg^ .... dg,i dh^ .... dlin da^ .... da„ d^^ .... d^n • • • • dy„ 
of door D [(d/;)] [{dufd (1) 
Hierin zullen de vierkante haakjes A'oorstellen, dat ook de andere 
componenten, de ronde, dat de grootheden ook voor alle verschil- 
lende ruimte-elementen moeten genomen Avorden. De grootheid 
[///j)] [(c/uj] zullen Avij een element van intgehreidJteid van phase 
noemen. Verder noemen Avij : D de dichtlieid van pltase, P=^ de 
coëficiënt van nKiarschijnlijJcheid van phase {N stelt voor het totale 
aantal systemen, Avaaruit de schaar bestaat), en ?/, bepaald door 
de vergelijking P = e'‘, de index van loa.arschijnlijlcheid van phase. 
Hesclumwen Avij nu dezelfde schaar een kleinen tijd dt later, dan 
zal het aantal systemen, dat zich in de bepaalde phase bevijidt, een 
ander zijn. Wij kunnen de toename (of afname) van dat aantal 
samengesteld denken uit VI n deeleii, al naarmate een systeem in 
of uit de bedoelde phase is gekomen, door een van de 12 n grenzen 
[{ƒ.)], [{ƒ. + dj\)l [(„,)] of [(o. + da,)] te overschrijden. Door het 
6 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XI. A". 1902/3. 
