( 91 ) 
De projectie dezer lijnen is natuurlijk dezelfde als de projectie der 
connodale lijn van het ?-vlak, dat ^'oor dezen gelijken druk gecon- 
strueerd is, en welke in onze eerste mededeeling pag. 558 besproken 
is. Is p zoodanig gekozen, dat p^ P P -2 snijden de twee 
takken dezer projectie de beide reclithoekszijden. Is p.^ 7-' <C JP dan 
snijden zij de liypothenuse en de zijde van den derden component. 
Is p = p., dan vormen zij twee lijnen die elkander in het lioekpunt 
^'an den tweeden component snijden. Wij zouden de vergelijking 
dezer lijnen kunnen vinden als en in en uitgedrukt konden 
worden en t — , t — ^ — en ^ — bekend waren. En ofschoon dit niet 
^'olledig mogelijk is in alle gevallen, zijn er toch gevallen waarin 
dit met zekeren graad van benadering geschieden kan. Wij zullen 
dan ook ons de uitwijding moeten getroosten om deze grootheden te 
liediscussieeren ; bij alle volgende A'raagstukken staan wij anders voor 
dezelfde onbeantwoorde ^Tagen. 
De waarde van ? hebben wij pag. 545, Deel X gegeven onder 
den A'orm : 
$ = MRT[{\ — X — y) log {\ —x —y) -|- x log x 
y % 2 /) + — 
V. 
Wij laten de lineaire functie ^'an x en ?/, als zonder invloed op de 
evenwichtsverschijnselen, -wegvallen. 
Zij bestaat dus uit een zui-s^ere functie van x en ?/, en uit een 
tweede gedeelte dat voldoet aan de bekende eigenscliap dat : 
{d^)xjiT=^ vdp is. 
Dat tweede gedeelte is liekend als de toestandsvergelijking bekend 
is, en in fig. 1, pag. 546 lieb ik dat tweede gedeelte grafisch voor- 
gesteld, zooals het volgt uit de enkele aanname van het principe der 
continuiteit. Denken wij nu voor alle mengsels, dus voor alle waarden 
van X en y deze grootheid voor alle waarden van p geconstrueerd, 
in zooverre het principe fier continuiteit uitbreidende, dat wij met 
vloeienfle \'erandering A^an x en y ook vloeiende verandering A^an de 
toestandsvergelijking onderstellen. Stellen wij nu ook p gelijk dan 
hebben Avij een hulpgrootheid die met x en y variabel is, en waaiwan 
de eigenschappen bekend moeten zijn, Avillen wij alle vragen die op 
het eveiiAAdcht, hetzij A'an een binair- of van een ternair stelsel, of 
van elk meer samengesteld stelsel betrekking hebben, kunnen beant- 
Avoorden. Zooals reeds gezegd is, is deze grootheid bekend zoodra 
de toestandsA^ergelijking bekend is. Hieruit blijkt hoe ongerijmd de 
vaak voorkomende, meening is, dat voor de kennis dezer stelsels de 
toestandsvergelijking niet noodig zou zijn. Voor de kennis van het 
