t 116 ) 
tle saiuensteiling veranderd wordt en dns het evenwicht met de 
electrode verbroken. 
Van een werkelijk evenwicht in het geheele element kan dus geen 
sprake zijn, zoolang niet beide electroden met dezelfde electrolyt in 
evenwicht kunnen zijn en de E. K. — 0 wordt. Schijnbaar evenwicht 
is echter te bereiken door de diffusie van beide electrolyten zeer 
gering te maken. 
Opgevat als een combinatie ^nn twee systemen metaal-electroljd, 
dient dus aan de bes[)reking van het e\'eiiwicht in het element die 
van het evenwicht in de afzonderlijke systemen vooraf te gaan. 
Het evenwicht tusschén de metaaleïectvode en de omringende electrolyt 
en de potentiaalsprong die aan het grensvlak van heiden optreedt. 
A. De electrode bestaat slechts idt een enkel metaal en de omrin- 
gende electrolyt bevat ook slechts kationen van dat metaal. 
Wanneer de electrolyt is een gesmolten zout van dat metaal, dan 
heeft men een systeem van 2 komponenten in 2 phasen, dat bij 
gegeven temperatuur en druk volkomen bepaald is. Is de electrolyt 
een oplossing van dat metaalzout dan zijn er 3 komponenten en 
moet dus nog de concentratie gegeven worden. De potentiaalsprong 
lil' P 
is bepaald door de formule van Nernst: = — l — , waarin P — 
n p 
de electrolytische oplossingsdruk, p = de osmotische druk van de 
metaalionen en n = de waardigheid van het metaal. 
B. De electrolyt bestaat uit tioee verschillende metaalzouten M^Z 
en M^Z en in de electrode kunnen de beide metalen van deze zouten 
aanwezig zijn. 
Wanneer men aanneemt, dat de electrolyt één homogene phase 
vormt, dan kan in de evenwichten van electrode en electrolyt vol- 
gende onderscheiding gemaakt worden. 
I. Tusschén de beide metalen bestaat bij de gegeven temperatuur 
qeenerlei ivissehoerking ; zij vormen dus geen verbinding en ook geen 
vloeibare of vaste oplossing. 
Uitgaande van de electrolyt, die alleen het zout M^Z bevat (ge- 
smolten of in oplossing) is er een reeks van electrolyten met toe- 
nemend gehalte aan M.^Z, die alleen met in evenwicht kunnen 
zijn en een andere reeks, die, beginnend met M.^Z en daarna stijgend 
AfiZ-gehalte, alleen met in evenwicht zijn. 
Waar deze twee reeksen elkaar ontmoeten heeft men dus een 
electrolyt, die zoowel met als met in evenwicht is. Is er 
