( 117 ) 
geen oplosmiddel, hebben wij dns te doen met een gesmolten zout- 
mengsel, dan is er maar één electrolyt, die aan dit evenwicht voldoet. 
Er zijn dan nl. 3 phasen : electrolyt, en en 3 komponenten 
en de zuurrest Z. Het evenwicht is dns bij gegeven t en p 
volkomen bepaald. 
Is er echter nog een oplosmiddel, dus een vierde komponent, dan 
zijn er al naar de hoeveelheid A'an het oplosmiddel nog een reeks 
electrolyten, die aan de evenwichts\'Oorwaarden voldoen. 
Om de verandering in den potentiaalsprong iia te gaan denke men 
zich in de electrolyt, die alleen M^Z bevat, een deel der ionen 
^’er^'angen door ionen J/^, maar zóó, dat de totaalconcentratie der 
ionen + d/, konstant blijft. Dan zal de potentiaalsprong van 
Fig. 1. 
J/, tegen de electrolyt stijgen, want in de vergelijking I — 
wordt Pj kleiner en dus grooter. 
Hetzelfde geldt van jt^, den potentiaalsprong van metaal tegen 
een electrolyt, die alleen kationen 31^ bevat, wanneer een deel van 
deze ionen vervangen wordt door ionen 31^. 
In tig. 1 zijn AD en BD de lijnen, die de 
verandering van Jt als functie van de ver- 
houding der ionen 31^ en 31.^ bij konstante 
totaalconcentratie der kationen grafisch voor- 
stellen. Een punt van AD geeft dus de con- 
centratie van de 31^- en -ionen in een 
electrolyt, die met d/j in evenwicht is en den 
potentiaalsprong aan het grensvlak van deze 
electrolyt en de electrode. ^7d hetzelfde voor d/s- 
Beide lijnen zijn logarithmische krommen. 
A D nadert dus asymptotisch de ordinaat 31 
tot ze in D door de lijn BD gesneden wordt. 
In D is de electrolyt met beide metalen 31^ en 31^ in evenwicht. 
Links daarvan wordt 31^ door 31^, reclits daarvan 31^ door 31 uit- 
gescheiden. De evenwichtsvoorwaarde in i) is = ?r, 
en voor gelijk waardige metalen, dus n^ = n^ Pi '■ Pu = ‘ pi' 
In woorden : de verhouding der kationenconcentratie is bij dit even- 
wicht gelijk aan de verhouding der oplossingsdrukken der beide 
metalen. 
