( 119 ) 
totaaicoiicentratie der beide kationeii konstant is, dan is bij konstante 
temperatuur eu druk het systeem uog monovariant eu kan de ver- 
«l «a ni Da 
houding : l/P, of ■ Vp^ nog gevarieerd worden. Is echter 
Dl Da 
eenmaal de verhouding Vpx -Vp-i, d. i. de samenstelling van de elec- 
Di Da 
troljt gegeven, dan is ook l/Pj : i/P^ d. i. de samenstelling van de 
metaalphase bepaald en daarmee jt. 
Er zijn dus bij iedere temperatuur een reeks van twee zulke coëxis- 
teerende phasen mogelijk. De potentiaalsprong tusschen deze beide 
phasen verandert kontinu met hunne samenstelling. Om het algemeene 
beloop '\am deze rr-lijn te vinden, moet eerst worden nagegaan hoe 
P^ en Pj van de samenstelling der electrode afhangen. 
Wanneer in de metaalphase x atomen tegen 1 — x atomen M 
voorkomen en x klein is, dan zal men naar analogie met de dampspan- 
ningsvermindering in vloeibare mengsels, de verlaging van den oplos- 
singsdruk evenredig aan het aantal opgeloste moleculen van het tweede 
metaal kunnen stellen. Als nu de oplossingsdruk van het zuivere 
metaal il/j Pi genoemd wordt, dan is dus Pj = Pi (1 — x). 
Verder is ^•oor kleine concentraties P^ evenredig met de concen- 
traties van het 2® metaal, zooals door de onderzoekingen van Meyer ^), 
Richards en Lewis en Oog reeds bewezen is. Dus P^ = Kx. 
De factor K is onbekend. Voor x = l wordt ze echter = P// . Bij 
kleine waarden van x behoeft ze niet daaraan gelijk te zijn, want 
het is te verwachten dat ze sterk afhankelijk A-an den aai-d van het 
1® metaal zal zijn. 
De e^"enwichtsvoorwaarde wordt dan : 
of 
en voor u^=n^ 
'PAlyy. 
Ih 
i . p/ 
”2 
1 1 
\/Kx 
”1 _ 
i/pj 
”1 
y'Piii—x) 
K A' 
Pi 
Pi 1 X 
Kx 
P-2 
In woordeii: De verlionding A'an de ionen in de electrolyt staat 
tot de verhouding van de atomen in het metaal als K ■. Pi. 
Wanneer de verhouding K-.Pi zeer groot is, dan is p^-p-^ groot, 
ook bij kleine waarden van x, d.i. de electrolyt zal ook bij kleine 
b Z- f. phys. Ch. 7, 477. 
b , , , „28, 1. 
b 1. c. 
