( 122 ) 
2 phasen en iniiistens 3 komponenten. Ook zonder oplosmiddel is 
het systeem bij konstante temperatuur en drnk nog monovariant. Er 
bestaan dus evenals in ’t geval I, als een der zuivere metalen de 
electrode vormt, een reeks oplossingen met wisselende verhouding 
der zouten M^Z en M^Z, die met deze verbinding in evenwicht 
kunnen zijn. De grens van deze reeks wordt l)ereikt als de oplos- 
singen ook nog met een 2® metaalphase (een der zuivere komponen- 
ten, een vloeibare of vaste oplossing of een 2® verbinding) in even- 
wicht zijn. 
Om de formule van Nernst ter berekening van den potentiaalsprong 
te gebruiken moet men aannemen, dat de electrode ionen vormt van 
dezelfde samenstelling ' als de verbinding, dus b. v. Au Al^, Zn^ Ag, 
enz. en de concentratie van deze ionen in de formule substitueeren . 
De oplossingsdruk is dan voor deze verbinding als voor ieder zuiver 
metaal een bepaalde konstante 
dus 
jr 
«1,2 Pl,2 
Wanneer nu de formule der verbinding is J/i" , dan zullen 
naast ionen door dissociatie ook ionen en voorkomen 
en bestaat er tusschen deze een e^'enwicht uitgedrukt door de 
vergelijking : 
= Kp,.,. 
Wanneer de totaalconcentratie der ionen konstant blijft, dan kan 
men voor p.^ snbstitneeren k — p, en Avordt de vergelijking 
Pi^ (/c -p,)^ = Kp,.^. 
De maximuniAvaarde van p^,„^ Avordt bereikt als het 1® differen- 
tiaakpiotient naar p^ = 0 is dus als 
— hpp {k — — d 
of a {k — pj = h p^ 
dus als p^ — a : h. 
2 bereikt dus een maximum en dus ji een minimum als de 
verhouding der ionen en in de electrolyt gelijk is aan die der 
metalen in de verbinding. 
Fig 5. 
a. Kan de verbinding in eAmnAvicht zijn 
met een electrolyt waarin de kationeiiA^er- 
houding dezelfde is als die der metalen in 
de verbinding en zijn naast de verbinding 
alleen de beide metalen in zuiveren toestand 
bestaanbaar, dan zal de jr-kromme het beloop 
hebben als in fig. 5. 
Pimten op de lijn AG geven de samen- 
stellingen van electrolytoplossingen in even- 
