( 123 ) 
wicht met zuiver J/i en de daarbij belioorende potentiaalsprongen. 
Met de electroh’t G is zoowel als de verbinding in evenwicht. 
Zoolang beide metaalphasen aanwezig zijn blijft de potentiaalsprong 
konstant. Is J/j geheel verdwenen, zoodat de electrode uit de zuivere 
verbinding bestaat (samenstelling = D) dan kan de electrolyt varieeren 
van G tot K, terwijl de potentiaalsprong eerst daalt tot H en daarna 
weer stijgt tot K. In K is weer een non variant evenwicht tusschen 
de verbinding, zuiver en electrolyt K en blijft, zoolang deze 3 
phasen er zijn, de potentiaalsprong konstant. Eerst als de verbinding 
verdwenen is, daalt ze tot B, terwijl de electrolyt verandert van K 
tot zuiver 
Uit een electrolyt van een samenstelling tusschen G en K wordt 
zoowel door J/j als door J/^ de verbinding neergeslagen. 
Door de geringe stijging der lijn AG, zal het eerste wel zeldeii 
voorkomen, omdat dan de lijn GHK kans loopt niet weer door AG 
gesneden te worden en dit geval overgaat in dat van ^ (zie beneden). 
H kan hooger en lager liggen dan A. 
Fig. 6. Zijn naast de ^'erl)inding nog twee ^'aste 
oplossingen inogelijk (J/j waarin een 'weinig 
AG en waarin wat Af, is opgelost)’ dan 
krijgt de :7r-kromme het beloop van tig. 6, 
die daarin verschilt van fig. 5, dat naast de 
electrolyten A tot G niet zuiver Af, aanwezig 
is, maar een electrode van wisselende samen- 
stelling, voorgesteld door de lijn MC en naast 
electrolyten B tot K metaalphase]i van B tot F. 
De lijn BF kan zoowel stijgen als dalen. 
Een voorbeeld van dit geval is waarschijnlijk het systeem Hg,Ag,N 03 “" 
dat voor verdunde oplossingen van Ag in Hg door Ogg (l.c.) is onderzocht. 
h. Kan de verbinding niet bestaan naast een electrolyt waarin 
de kationenverhouding dezelfde is als die der 
atomen in de verbinding en beschouwen wij 
Q daarvan het geval, dat naast de verbinding 
nog 2 vaste oplossingen mogelijk zijn, dan 
krijgt men de fig. 7. 
Metaalphasen van A tot C zijn in evenwicht 
met electrolyten van A tot G. Van C tot D 
bestaat de electrode uit een mengsel van de 
At, beide phasen C (een oplossing van AG hi 
AI,) en D (de verbinding). De potentiaalsprong 
Fig. 
ir 
A 
Ai. 
c 
F . i 
u,. 

is konstant. 
