( - 1-25 ) 
twee electroljten gewoonlijk zeer gering en zij zal, wanneer de dif- 
fusie -weinig is, maar zeer geringe wijziging ondergaan. Daar verder 
de electromotorisclie kracht van een element de som is van de poten- 
tiaalverschillen die aan de grens der beide electrolvten en aan de 
grenzen van electrolvt en electrode optreden, kan men, door die dif- 
fusie zoo gering mogelijk te maken, een schijnbaar evenwicht bereiken 
en daarmee een konstante E.K. 
Daaia'oor is echter noodig dat er e-s^enwicht heerscht tusschen de 
electroden en linn electrolvt. Maar verder mag in een konstant element 
dat e\'en wicht niet gewijzigd -worden, -wanneer de stroom gesloten 
wordt en ten gevolge daarvan een omzetting tusschen de phasen plaats 
heeft. Het systeem moet bij konstante t en p. invariant zijn. 
Bestaat de electrode nit een enkel metaal, dan moet de concen- 
tratie van de metaalionen in de electrolvt konstant gebonden worden, 
waartoe, in ’t geval de electrolvt een oplossing van het metaalzont is, 
de aanwezigheid van dit zont in een derde phase van konstante samen- 
stelling, b. V. een vast hvdraat vereischt wordt. Deze voorwaarden 
zijn vervuld in den oorspronkelijken vorm \"an het Clark-element, waar 
aan den eenen kant Zn met een ^■erzadigde oplossing ^"an ZnS 04 . ‘T-d- 
aanwezig is en aan den anderen kant Hg met een oplossing die verzadigd 
is met Hg 2 SO 4 . 
Bestaat de electrode nit twee metalen, die slechts één phase vormen 
(vloeibare oplossing, vaste oplossing of verbinding), dan brengt de stroom 
noodzakelijk een verandering in het evenwicht, want de verhouding 
der metalen in de electrolvt is in ’t algemeen een andere dan in de 
electrode en bij de omzetting zal ten minste een van beide phasen 
veranderd worden. Het even\vicht kan eerst invariant worden, wan- 
neer een tweede metaalphase optreedt. 
Is er geen oplosmiddel, bestaat de electrolvt dus nit een mengsel 
van de tAvee gesmolten metaalzonten, dan is haar samenstelling door 
het samenzijn van 3 phasen der 3 komponenten {M.^, en gemeen- 
schappelijke zuurrest) volkomen l)epaald. Is er echter als 4® kompo- 
nent nog een oplosmiddel, dan moet ook nog een 4^ phase, b. v. de 
krvstallen van een van beide zonten, aanwezig zij]i, om het evenwicht 
non variant te maken. De keuze tusschen beide zon ten is niet wille- 
keurig, maar wordt bej)aald door de vereischte verhouding der kationen- 
concentraties en de oplosbaarheid van de beide zouten. 
A erder \'olgt hieruit, dat bij het doorgaan van den stroom alleen dat 
metaal welks zont in eeji tweede konstante phase aanwezig is, op kan 
lossen of zich op de electrode (die uit een mengsel der beide metaal- 
phasen bestaat) af kan zetten. De verhouding der hoeveelheid van 
beide metaalp basen moet hiernaar gewijzigd worden, 
