( 143 ) 
Maakt men nu opnieuw van deze overenting eene plaatcultunr op 
\ leeschgelatine, dan is men verrast over de groote vermindering van 
het aantal soorten, xllle versmeltende koloniën en de meeste tlnores- 
eenten zijn \'erdwenen, terwijl tnsschen t\vee algenieene en eenige, 
minder veeh'uldig voorkomende soorten, B. stutzeri na 3 of 4 dagen 
in groot getal tot ontwikkeling komt en door de karakteristieke 
eigenscliapjten der koloniën, A'oor ieder gemakkelijk te herkennen is. 
Evenwel kan men deze bacterie door herhaling van de beschreven 
overenting nog veel meer op den voorgrond brengen, zoodat na 
drie of vier overentingen praktisch een reincultuur dezer soort ver- 
kregen -wordt. 
( )ok uit grond, ontleend aan tien tuin van het Bacteriologisch 
Lal)oratoriiuu, kreeg ik dezelfde bacterie in den loop van den winter 
1901 — 2 geregeld, namelijk door de tl eschj esmethode toe te passen met 
de volgende vloeistof : 
Duinwater, 2 “/o calciunuualaat, 1 “/„ KNO, en 0,05 "/o K^HPO^. 
In het voorjaar echter, kwamen bij deze ophooping wel steeds 
enkele koloniën der soort, maar het aantal kiemen daarvan was toen 
zoo gering, dat eene verdringing plaats vond door andere denitrili- 
ccerende l)acteriën, l)epaaldelijk B. denitrojiuorescens, -waarover straks 
jiader. 
Eene uitvoerige l)eschrijving van B. vindt men bij Bürri en 
Stutzer (1. c.), zoowel als bij Künnemann (1. c.). Hier kan ik daarom 
-volstaan met de lioofdkenmerken aan te geven, waaraan men deze soort 
onmiddellijk kan herkennen. 
De bacterie is een kort dik staatje, met eene eigenaardige, vibrio- 
achtige beweging. 
De kolojiiën 0 [) gelatine zijn uiterst karakteristiek. Na drie of vier 
dagen hebben zij ee]) diameter van ongeveer 0,5 mm. en na eene 
week bereiken zij eene grootte van 1 tot 1,5 mm. Met de loupe 
l)ezien gelijken ze dan op eene rozet of hebben een onregelmatig geplooide, 
dofgrijze oppeindakte. De eigenaardige structuur komt eerst goed te 
voorschijn, wanneer meji de glasdoos omkeert en door den bodem 
daarvan de kolonie !)eziet met eene ongeveer 30-malige vergrooting. 
De meeh voorkomende vormen zijn afgebeeld in de figuren 1 tot 4. 
Maar het kan ook gelieuren dat het geplooide karakter meer op den 
N'oorgrond treedt en dan krijgt men een beeld als in fig. 5. 
.Meestal lieeft het den schijn alsof, op regelmatige wijze gerangschikte, 
kleinere koloniën zijn gelegen in de groote, hetgeen soms tot in den 
uitersten rand is waar te nemen en op een eigenaardige periodiciteit in de 
slijmafscheiding in het binnenste van de kolonie wijst. 
In de koloniën neemt men bovendien een fijn neerslag waar en 
10 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XI. A". 1902/3. 
