( J86 ) 
Tel■^Yijl in ’t vorige geval lol nog loe niet met zekerheid nitgeinaakt 
is met welke soort zandsteen men Ie maken heeft, is door Ukmklé 
nog een vondst van kiczelzandsleen met resten van Paradoxides 
Tessiin l)ekend gemaakt. Hel hewusie zwerfblok onderscheidt zich van 
’t door mij onder a beschreven stuk hierin, dat de versteeningen door 
mangaansn])eroxyd bruin gekleurd zijn. ’k ^'ind dit echter A'an weinig 
l)etcekenis, daar dit zeer goed een gevolg A-an iidiltratic kan zijn, die 
[)laats gehad heeft in ’t dilnvinm of eerder. 
Kiezelzandsteen met Paradoxides Tessini is tot nog toe niet als 
vaste rots aangetrotfen. A'ermoedelijk komt ’t nu nog, of kAvam ’t A’roeger 
in de Inmrt A'an Oeland als zoodanig voor. Aan de AA'estknst A'an dit 
eiland toch Avordt kalkzandsteen met dezelfde trilobielensoort op 
verschillende })laatsen geAmnden. 
TIL llrren-canihrlschr. 
5. Alniidei met Agnostus pisiformis L. var. socialis Tnllb. 
Eenmaal had ik het geluk een stuk ZAA'arte lei te A'inden, Avaai'in 
de en relief beAA'aarde grijze koj)- en staartschildc]i van een Agnostus- 
soort verspreid liggen. Deze zijn hoogstens bijna 3 m.M. lang en breed. 
De kopschilden zijn matig geAvelfd. De dorsaalgroeA'cn A'ereenigcn 
zich A'oor met elkaar en bcgrejizen eeji tongvormigc glabella. Aan ’t 
voorste gedeelte der glaliella bevindt zich aan Aveerszijden eene zijgrocA'c. 
J)eze loopen in elkaar uil en snoeren zoo naar A'orcn een kleiji gedcelle 
af. Aan den A'oel der glabella zijn door 2 schuin jiaai’ achlci'cn loo- 
[tende zijgroeven 2 kleine lobben afgescheiden. ’l Middclsle gi-ootste 
sluk der glabella vertoont in ’l midden een kicl\ ormige AerhcACidieid. 
De wangen zijji voor \'an elkaar gescheide]i door eene groeve, die 
\an ’t A'ooreindc der glabella naar de landgi-oeA'c loopt. 
De staarlschilden zijn veel sterker geAvelfd. ^'ooral is dit ’t geA’al 
met de rhachis, die naai' achteren toe breeiler AAordt en zich bijna 
tol den randzoom nitstrekt. Derhalve Avorden de zijdeelen A'an ’t 
p\ gidium, die al niet breed zijn, naar achter toe steeds smaller. Deze 
zijn niet door eene groeve van elkaar gescheiden gelijk ’t ge\al is 
bij de kopschilden. De pygidia bezillen aan den achterrand aan A\ eer- 
zijden een naar achteren gericht landje. De rhachis der pygidia is 
duidelijk in drieën verdeeld. Het achterste gedeelte is verrcAvcg ’t 
•grootste en bijzonder oiigezwollen. De zijgroeA'en A'an den eenen kant 
A’ereenigcn zich niet met die Aan den anderen, daar zij gescheiden 
AA'orden door een kielA’Oi'inige verheA'cnheid, die zich Aan ’l lAAecde 
liil, naar ’t eerste Aoortzet en naar achteren in eene schuin naar 
boven loo[)ende stomjie punt uitloopt. 
h Remelé, Zeilschr. der deulsch. geol. Gesellschaft. Bd 35. Jalirg. 1883 pag. 871, 
