( JB6 ) 
Tev\yijl in ’t vorige geval lol nog ioe niet met zekerlieid nitgeinaakt 
is met welke soort zandsteen men te maken heeft, is door Rkmklé 
Jiog een ^'ondst van kiezelzandsleen mei resten van Pai-adoxides 
Tessini bekend gemaakt. Het bewuste zwerfblok onderscheidt zich van 
’t door mij onder a beschreA'en stnk hierin, dat de versteeningen door 
mangaansnperoxyd brnin gekleurd zijn. ’k Adnd dit echter van weiing 
beteekenis, daar dit zeer goed een gevolg A'an iidiltratie kan zijn, die 
plaats gehad heeft iji ’t dibndnm of eerder. 
Kiezelzandsteen met Paradoxides Tessini is tot nog toe niet als 
vaste rots aangelrotfen. ATimioedelijk komt ’t nn nog, of kwam ’t A roeger 
in de bnmh Axan ()eland als zoodanig voor. Aan do westkust Axm dit 
eilaiid toch AA'ordt kalkzandsteen met dezelfde trilobietonsoort op 
\ers(dnllende plaatsen gOAmiiden. 
II 1. Boren-Cdïnhrlsdi.e. 
5. Alninlei met Agnostns i)isifornns L. var. socialis Tnllb. 
Eenmaal had ik het gelnk een stnk zAvarte lei te Ainden, Avaai'in 
de en relief boAvaarde grijze koj)- en staartschildon A'an een Agnostns- 
soort A'erspreid liggen. Deze zijn hoogstens bijna 3 imM. lang en breed. 
De kopschilden zijn matig geAvelfd. De dorsaalgroeven A^ereenigen 
zich A'oor met elkaar en begrenzen oen tongvormigé glal)ella. Aan ’t 
A'oorste gedeelte der glabella bevindt zich aan Aveerszijden eene zijgroeve. 
Deze loopen in elkaar nit en snoeren zoo naar \’Oren een kleiii gedeelte 
af. Aan deii voet der glabella zijn door 2 schnin naar achteivii loo- 
pende zijgroeven 2 kleine lobben afgescheiden, ’t Middelste gi'ootste 
stnk der glabella vertoont in ’l midden een kiehorndge Aerhe\eidieid. 
De wangen zijn voor \arn elkaar gescheiden door eene groeAO, die 
\an ’l A’ooreinde der glabella naar de landgi'ooA'e loopt. 
De staarlschilden zijn veel sterker geAvelfd. ^d)oral is dit ’t gexal 
met de rhachis, die naar achteren toe biveder \A'oi’dt en zich bijna 
tot den raiidzoom nitstrekt. Dcrhah'e Avorden de zijdeelen \'an ’t 
pygidinm, die al niet breed zijn, naar achter toe steeds smaller. Deze 
zijn niet door eene groeA'o van elkaar gescheiden gelijk ’l geA'al is 
bij de kopschilden. De pygidia bezitten aan den achterrand aan weer- 
zijden een iiaar achteren gericht tandje. De rhachis der ]wgidia is 
tlnidelijk in drieën A’erdeeld. Het achterste gedeelte is verreAveg ’t 
■grootste en bijzoiider opgezwollen. De zijgroeA'en A’an den eenen kant 
vereenigen zich juet met die A’aji den ajideren, daar zij gescheiden 
AA’orden door een kieh’ormige verheAeidieid, die zich Aan ’l tAveede 
Ikl, naar ’t eci'ste A’oortzet en naar achteren in eene schnin naar 
boveji loo[)ende stompe [)nnl nitloopl. 
h Remelk, Zeitsclir. dei’ deutsch. geol. Gesellschaft. Bd 35. Jahrg. 1883 pag. 871, 
