( 613 ) 
Plantenkunde. — De Heer Moll biedt namens den Heer J. C. Schoutë 
diens dissertatie aan, getiteld : uDie Stelcir- Theorie” en deelt 
daai’omtrent het volgende mede. 
Volgens de opvatting door van Tieghem daaromtrent gegeven, moet 
men de weefsels van Avortel en stengel der vaatplanten in drie groepen 
of weefselsj'stemen verdoelen, namelijk epidermis, schors en centraal- 
cilinder. De beschouwing dat de epidermis een afzonderlijk weefsel 
vormt, is zoo natuurlijk dat zij reeds lang vóór van Tieghem het 
burgerrecht verkreeg en algemeen wordt aangenomen. 
Anders is het gesteld met de opvatting dat het middelste gedeelte van 
stengel en wortel wordt ingenomen door een weefsel kolom, den centraal- 
cilinder (of stele), die uit zeer verschillende elementen kan bestaan, 
maar toch als een samenhangend geheel moet worden beschouwd, 
een zekere tegenstelling ten opzichte van de schors vormende. Deze 
beschouwing die met den naam van Stelair-theorie kan worden bestem- 
peld, wordt door velen aangenomen, door anderen verworpen. Zij 
is voor het onderwijs en voor het vervaardigen van beschrijvingen 
der inwendige structuur van het hoogste belang, en heeft daardoor 
zonder twijfel een zóó groote practische beteekenis dat zij om die 
reden alleen reeds in hooge mate de aandacht verdient. Niet zoo 
gunstig is het gesteld met de wetenschappelijke grondslagen dezer 
theorie, en daaraan is het ’\'Oorzeker toe te schrijven dat velen haar 
niet aannemen willen. Natuurlijk komt het daarbij vooral aan op de 
vraag of de scheiding van schors en centraalcilinder in den stamboom 
der planten reeds vroeg is opgetreden. Met zekerheid is dit bij den 
tegen woordigen stand onzer kennis misschien niet te bewijzen, maar 
om deze vraag voorloopig bevestigend te kunnen beantwoorden moeten 
zeer zeker twee eischen gesteld worden : ten eerste moet de centraal- 
cilinder zoo niet in alle dan toch in de groote meerderheid van stengels 
en wortels zijn aan te toonen, ten tweede moet hij bij de ontwikkeling 
dezer organen zich reeds vroegtijdig vertoonen. 
Wat nu den wortel betreft is aan deze eischen ruimschoots voldaan, 
en dit geeft aan van Tieghem’s beschouwing een hechten steun. Maar 
voor den stengel is dit niet in die mate het geval, gedeeltelijk mis- 
schien in verband met de complicaties die de vorming der bladen 
reeds vroeg doet ontstaan, gedeeltelijk ook in verband met splijtingen 
die de centraalcilinder in deze organen bij vele planten ondergaat. 
Wat het laatste punt aangaat is door van Tieghem zelven, en in den 
laatsten tijd door een aantal Amerikaansche en Engelsche onderzoe- 
kers: Gwynne-Vaughan, Jeferey, Boodle, Eaull, Worsdell, Bretland 
Farmer & Hill, Mej. Fard, Tansley & Lulham, Brebner, veel licht 
