( 621 ) 
Voor een schaar van qnadratisclie oppervlakken vindt men dus 
d 
,AV.z. de overeenkomstige bollen van Monge vormen een hundel. 
Daartoe belmoren de puntbollen, aangewezen door 
[(^^4 + ^14 ('^ 11+^11 '’■) («44 + ^44 -^O] = 
3 
afkomstig van twee gelijkzijdige hyperboloïden, en liet vlak, bepaald 
door a^^ -|- b^^ ). = 0 , dat bij de paraboloïde der schaar behoort. 
Scheikunde. — De Heer Lobry de Bruyn biedt namens den Heer Ernst 
C oHEN en hemzelven eene mededeeling aan over : uHet geleidings- 
vermogen van hydrazine en van daarin opgeloste stoffen”. 
Het onderzoek van het geleidingsvermogen van ?^^‘ 6 ^waterige oplos- 
singen is, zooals bekend, de laatste jaren gebleken te zijn van steeds 
toenemende beteekenis en zulks vooral 'wegens het belangrijk resultaat, 
dat de wetten en regelmatigheden, voor waterige oplossingen gel- 
dende, bij andere oplosmiddelen bleken niet door te gaan. Bestudeerd 
zijn als zoodanig, naast methyl- en aetliylalcohol (die in hunne 
constitutie van het type water weinig afwijken), het zwaveldioxyd, 
het ammoniak, het mierenzunr, het cyaanwaterstofzunr, hetpyridine, 
eenige nitrilen, het waterstofperoxyde, enz. ^). 
De physische eigenschappen nu van het vrije hydrazine H^ 
hoewel nog oni olledig bekend, mochten doen vermoeden dat deze 
vloeistof een sterk ioniseerend vermogen zon openbaren. In de eerste 
plaats toch bezit het, evenals water, de lagere alcoholen en zuren, 
een abnormaal hoog kookpunt. Zulks springt in het oog indien men 
dit punt (+ 113° bij 760 m.m.) vergelijkt met dat van ammoniak 
( — 34) een diff. dus van 147° en bedenkt, dat voor CH 4 en H^ de 
diff. der kookpunten belangrijk minder groot is (80°) ; dit feit zoowel 
als de hooge kiitische temp. van (minstens) 380° wijzen dus op een 
associatie der H^ mol. Vervolgens was de oplosbaarheid van 
meerdere alkalizouten in hydrazine gebleken niet onbelangrijk te 
zijn, zij het dan ook minder groot dan in water. Verder bestaat 
eene waarneming welke er op wijst, dat het hydrazine, evenals 
1) Litteratuur-opgaven en een overzicht van ’t vraagstuk vind men o. a. bij 
JoNES, Am. Ch. J. 25. 232. Kahlenberg, J. Phys. Chem. 5. 339. Walden en 
Centnerszwer, Z. phys. Ch. 39. 514, 557 e. hij J. Traube, Chem. Zt. 26, 1071. 
(1902). 
2) Lobry de Bruyn, Recueil, 15. 174, 
