( (ioH j 
gewicht te bepalen, is deze konstanfe nog niet met voldoende zeker- 
lieid bekend. 
Clarkk resumeert dan ook zijne kritiek op de tot dusverre uit- 
gevoerde bepalingen met deze woorden: “ Tliis result, tlierefore, 
should be adopted until new determinations of a more conclusive 
nature, have been made.” 
2. PoppER -) heeft onder von Pebals leiding getracht langs coulo- 
metrischen Aveg eene atoomgewichtsbepaling uit te voeren. 
Hij schakelde in denzelfden stroomloop een zilvercoulometer en een 
cel, waarin zich een zoutzure oplossing van aiitimoontrichfoi'ide bevond. 
Als positieve elektrode was daarin een staaf van zuiver antimonium 
o])gehangen (omgeven door een lapje linnen), als negatieve elektrode 
een gewogen platinadraad. 
(ledsirende de elektrolyse werd de elektrolyt met behul[) van een 
roerder in voortdurende beweging gehouden teneinde plaatselijko 
veranderingen in de koncentratie der vloeistof buiten te sluiten. 
Onder de gegeven omstandigheden zet zich oj) de negatieve elek- 
trode explosief antimoinnm af.’) Poppkr smolt het gevormde lichaam 
in een buis van moeilijk smeltbaar glas in een stikstofatmosfeer; 
daarbij ontwijkt antimoontrichloride nit de melalische massa. Was al het 
chloride vervluchtigd, dan werd de ontstane anlimoonregulus met 
wijjisteenzuuroplossijig en water afge^^■asschen, bij 120'' gedroogd 
eji gewogen. Afzonderlijke proeven hadden hem geleerd, dat de gla- 
zen buis geen gewichtsveranderingen onderging bij het verhitten eji 
smelten van het daarin liggend metaal. 
De zilverelektrode iji den coulometer was met een linnen lapje 
omgeven. Het zilver, dat zich in de gebruikte plalinaschaalljes afgezet 
had, werd na afloop der elektrolyse met gedistilleerd water zoo lang 
gewassclien en gekookt, tot het met zoutzuur geen i-eaktie meer ver- 
toonde, en daarna bij 120’ gedroogd. 
12, 1044 (1870); SciiN'F.iDER, Ueber das Atomgewiclit des Antimons, Beilin 1880. 
Ook Joornal f. prakt, cticinie (2) 22, 131 (1880); Cooke, Amer. Jourii. Sciences 
and Arts, May 1880; B. B. 13, O'jl (1880); Pkeifer, Lieb. Ann. 209, IGl (1881); 
Poeper, ihid. 233, 153 (1880); Bo.sgartz, B. B. 16, 1942 (1883); G. Cl. Prioid 
and Eijoar F. S.mfi'H, Journal Amcric. Chemical Soc. 23, 502 (1901). 
b The constants of nature, Sinithonian Miscellaneous Colleclions Part V, 
Washington 1897. 
■-) Zie noot 1 . 
'b Zulks was het geval in de oplossingen, die 22 proc. ShCl 3 bevatten. In de 
oplossingen van 7 proc. vormde zich volgens Popper kristallijn antimonium {niet 
e.Kplo.'ïief). Op deze liizonderheid kom ik later in mijne verhandeling met Dr. Binoer 
uitvoerig terug. Cohen. 
