( mi ) 
aangetrotfen werden in een //abnonnaal” zonnespectrnm, onlangs 
beschreven door Gkorgk E. HaTjK. 
Dit hoogst lnerk^vaardig•e spectrnni was reeds in Februari 1894 
bij toeval fotogralisch vastgelegd in een reeks van opnamen, die 
slechts ten doel hadden eigenaardigheden van het rooster te onder- 
zoeken. Eerst eenige maanden later merkte meji op, dat een zeer 
bniteiigewoon verschijnsel was gefotografeerd. Halk heeft lang ge- 
aarzeld eer hij deze toevallige ontdekking pnbliceei'de. Aan ver- 
scheidene Sj)ectroscopisten Averden afdrnkken A’an de plaat gezonden 
met het verzoek om zoo mogelijk eenige A'erklaring te geven, die de 
oorzaak van het zonderlinge verschijnsel Avellicht elders dan op de zon 
zelve mocht [jlaatsen. Een dergelijke verklai-ing kwam niet in; de SjAectra 
Averden dns nanwkeni'ig gemeten en, zonder vei'klaring, beschreven. 
Op éénzelfde plaat AAaren achtei-een\’olgens 12 opnamen gedaan in 
het spectrum 3e orde van een vlak rooster. Een zonnel)eeld van 
51 mm. was zéxi ingesleld, dat het beeld van een zonnevlek jnist 
o[) de spleet viel. De lengte A-an de spleet (3.5 mm.) besloeg oiige- 
veer \'an de midtlellijn \an ’t zonnebeeld. 
De eei'ste opjiamen vertoonen hel normale zo]inesj)ecti‘nm, zonder 
aanmerkelijke afwijkingeii. Daarna kAvam de storing, die in het 
achtste s[)ectrmn haar hoogtepimt bereikte en in de laatste vier 
spectra weer snel vermindei'de. IIai.k .geeft reproducties A'an vier 
spectra onder elkander, zich alle nitslrekkende van 3812 tot / 4132. 
X“. 1 is genomen \'(')ór de storing; X". 2 is het meest abiioi-inale 
s[)eclrnm; X". 3 wordt door Hat.k genoemd het ,/intermediate” 
spectrum; hel werd \ei-kregeji cidvcle oogcnblikken na het abnoi'inale.. 
X". 4 eindelijk is weer het normale zojinespectrum, gefotografeeial 
op een ajideren dag en op een andere ])laat. Xos. 1, 2 en 3 ver- 
toonen alle een donkeren band dooi' het geheele spectrum, beant- 
woordend aiin de zonne\ lek die oj) de spleet was geprojecteerd. 
In het almormale spectrum komen nu in hoofdzaak de volgende 
afw ijkingen voor : 
1“. De band van de vlek is er veel ZAvakker dan in de spectra 
die vé)én' en na de storing werden gefotografeerd. 
2". \ an een groot aantal Ei-auidioferschc lijnen is de intensiteit 
of de breedte sterk v e r ni inde r d. liet meest valt dit in het 
oog bij de lireede, dojd<ere calciumbanden II en K en bij de Avater- 
stotlijn Hd, die in het abnormale spectrum bijna geheel ontbreken. 
3". Andere Fraiinhofersche lijnen daarentegen bezitten in dit 
spectrum een bnitengeAvoon g r o o t e intensiteit. 
9 Oeop.ge e. IIale. Sülar ie.soarcli al the Yeiko.s Oliservalory'’. Astroph. Joiirn. 
XVI p. 211—233, 1002. 
