( 659 ) 
oogenblik waarop een buitengewoon lange coronauitlooper zich 
precies op de zon projecteert ; en de k o r t e d u u r eindelijk is 
een gevolg van de snelle beweging der aarde in haar baan. 
Zooals reeds opgemerkt werd, komen met de lijnen die zich in 
het abnormale spectrum buitengewoon sterh vertoonen, in het alge- 
meen (jeen chroniosfeerlijnen overeen. Waaraan moeten wij de 
x'ersterking dezer lijnen toeschrijven? 
Het ligt voor de hand te denken aan absorptie in de corona; 
want als werkelijk een uitlooper naar de aarde toegekeerd was, 
hadden de stralen een bijzonder langen Aveg door een absorbeerend 
medium af te leggen. Maar bij nader inzien is deze verklaring toch 
minder aannemelijk. 
De deeltjes immers van de zoo uiterst ijle coronagassen zullen elkaar 
weinig of niet storen en dus buitengewoon constante eigen-perioden 
bezitten, zoodat zij vermoedelijk zeer scherpe, fijne absorptielijnen 
veroorzaken. Hoe dus een absorptielijn, die reeds in ’t gewone 
zonnespectrum voorkomt, sterker zou kunnen worden door het 
absorbeerend vermogen van de corona, is moeilijk te begrijpen. 
Verder treft het ons, Ihj het bestudeeren van de tabel van Hale, 
dat vele lijnen die sterk zijn in het abnormale spectrum, in het 
„intermediate” spectrum (dat slechts weinige oogenblikken later 
gefotografeerd werd) of niet voorkomen, of met zeer veel kleiner 
intensiteit vertegenwoordigd zijn ; terwijl ook het omgekeerde geval 
zich voordoet, namelijk dat lijnen sterk zijn in ’t ,/intermediate” en 
uiterst zwak in ’t abnormale spectrum. Met de alisorptie-hypothese 
is dit kwalijk in overeenstemming te brengen. In tabel III (p. 660) 
zijn de \oornaamste van deze lijnen vereenigd. 
Men ziet dat in het cliromosfeerspectrum de overeenkomstige lijnen 
bijna alle ontbreken. (Bij X 3905.66 en ). 4057.39 is het mogelijk 
dat de zwakke cliromosfeerlijn toekomt aan een ander element dan 
de abnormaal versterkte alisorptielijn). 
Dm tot een meer bevredigende verklaring van het verschijnsel der 
versterking te komen onderstellen wij, dat de bedoelde absorptie-lijnen 
wèl anomale dis])ersie van naburige goK en veroorzaken, maar in zeer 
treringe mate. De l)rekingsindices der naburige golven wijken dan bijna 
niet van de eenheid af en de sli'alen zullen eerst merkbaar van richting 
veranderd zijn, nadat zij een zeer langen weg door de corona, onge- 
veer evenwijdig aan hai'e sti-uclunrlijnen, hebben afgelegd. Terwijl 
dus de straleji met sterkei- afwijkende brekingsindices genoodzaakt 
waren al kronkelend den looj) der strucluurlijnen te volgen en in 
zekeren zin op de aarde werde]i geconcentreerd, kan het bij de 
42* 
