( 660 ) 
TABEL UT. 
Ijijiifiii wier iiiten.siteit zeer verschillend is in liet «interinediate” 
en het abnormale spectrum. 
Intensiteit. 
Goltlengte. 
normaal 
„inter- 
mediate” 
abnormaal 
cliromo- 
sleer 
Eleiiienteii 
Opmorkingen. 
(Roml.\ni)1 
(Hale) 
(Hale) 
(Lockyeu) 
3905. CG 
12 
20 
— 
2 
Cr, Si 
3905.81 
21 
— 
20 
Si 
392-1.71 
9 
14 
— 
Ti, La, Zr ^ Mn 
3921.87 
4 
— 
20 
Zr, Mn 
3950.33 
— 
10 
— 
V 
3950.51 
2 
13 
Y 
3972.30 
2 
12 
— 
Ni 
3072.61 
2 
— 
12 
P 
/i005.8G 
3 
25 
5 
V 
/i 057. 39 
4 
— 
15 
1-2 
Co, Fe 
4057 . 6G 
7 
10 
— 
p 
uiterst zwak jii,-ekronule stralen die wij tlians Iiest*li(3uweJi voorkomen, 
dat zij bijvoorbeeld door do gelieele lengte der corona slechts één 
bocht maken en hun weg vert'olgen in een richting, die de plaats 
van waarneming niet treft. De absorptielijn zal daardoor een 3’S'einig 
verbreed en dus versterkt schijnen. Maar nu is het ook mogelijk 
dat na verloop \'an korten tijd, onder den invloed van een ander 
deel der corona, de omstandigheden wederom gunstiger zijn voor dat 
weinig gekromde licht om den waarnemer te bereiken. Dan is do 
absorptielijn weer zwak. (Dergelijke wisselingen doen zich natuurlijk 
l)ij de stralen wier dispersie grooter is (rjk voor, en wel in sneller 
tempo; dat neemt echter niet weg dat van deze de (jemiddehle 
intensiteit vergroot zal schijnen, zoolang de structuurlijnen van den 
coronauitlooper naar den spectroscoop zijn gericht). 
In de beide abnormale spectra zijn tal van absorptielijnen tevens 
een weinig verplaatst. Misschien wordt dit voor oen deel veroorzaakt 
door beweging van de gassen in de gezichtslijn ; maar dat ook 
anomale dispersie hiervan rekenschap kan geven, behoeft na het 
voorafgaande wel niet uitvoerig te worden toegelieht. Zoowel asjmi- 
metrische gedaante van de dispersiekromme als eigenaardige dicht- 
heidsverdeeling in de doorstraalde gassen kan, door ongelijke)! 
invloed op de lichtsterke aan de beide kanten van de absorptielijn 
te doen gelden, een schijnbare verplaatsing ten gevolge hebben. 
