( HS3 ) 
zuren aan. De wijnznren en hel eili-oenznnr le^"eren gemak kelijk 
0 ])losl)are verhindingen. 
Van veel meer belang is het gedrag ^•an hd riisteenziiin', reeds bij 
vroegere gelegenheid besproken (Areli. Neerl. 1901, blz. (17), van 
fnmaarznnr en de naast \eiavajde dikarlionznren. ( ilutadvzinn' sluit 
zich nauw bij baiaisfeenziinr aan, de reaktie is eehter merkbaar 
vertraagd en de kristallen vallen kleijier uit. /'*//yw/vyd*?o/y' gaf gomak- 
kelijk 0 [)losbai‘e verbindingen, terwijl het inulilere iiioiiohi'ooiiJxini- 
met eerinm en lantliaan x'erbindijigen leverde, die in vorm 
en afmetingen niet \an de sneeinate)) te onderseheiden ^varen. Het 
ainnio]nnmzt)n1 ^■an geeft in oplossingen van metalen 
der eerinm- en vttrinmgroep geen neerslag, terwijl loe\'oeging van 
<tnnii()iiiiniifiini(ira<it spoedig ki-istallisalie van selierj) omlijnde rliom- 
boidale plaatjes (TOp) ten ge\ olge beeft. Al deze fmnaralen bel)l»en 
eenerlij form, het ontslaan van mengkristallen wordt iidnssehen 
bejyerkl door nioerdei-e oplosbaarheid dei' fmnaralen der vttrinmgroep. 
De fnmai'aten der eerinmgroep zijn zoo moeilijk oplosbaar, dal 
e('ronilraat goede diensten be^vijzen kan A'oor opsj)oring vaip/'/o/nno- 
zunr muist um l(''iiiezn nr eji zelfs xoor kwanlilalieve scheiding. Additie 
\an bromium aan fnmaarznnr leidt lot s-dihromnhduiisti'eiiziiinz liet 
gedrag van hel laatstgenoemde beaidwoordo niet aan dat van fnmaar- 
znnr, maai- IcAvam met dat van maleïneznni- overeen. 
\ an metli ylfnmaarznnr zonde men, o[) hel gedrag van pyro^^'ijn- 
zniir afgaande, \ rij oplosbare verliindingen ^'er^\’aehten. Voor itakon- 
znnr en citrakonznnr wordt dit door de proef bevestigd, daarentegen 
reageert d nnmmiinii-nd'sdl'oiiddt in oplossingen \an metalen der 
eerinm- en vllriiimgroep op dc'zelfdi' ijze als hel snecinaal en 
fiimaraat, alleen veel trager en mei kleinei-e krislallen (J5 — 3()p). 
Wiskunde. — De Heei- SfmorrK spreekt over; n JM'lreJckiiKiidi 
tassckeu, iHmiuadleii vdn jxi i‘dllidoti)ji(di” , met hel stre\’en dooi- een 
eenvoudig vooi-beeld aan Ie wijzen, hoe het mogelijk is, dat onder- 
zoekingen omirenl meerdimensionale tigiiren leiden lol nieuwe stel- 
lingen onilrenl lignren onzer driiMlimensionale riiimle. Dil \'oorbeeld 
heeft, zooals de titel aangeefi, lielrekking op die tigiiren, ^velke in 
de rnimten met meer dan drie afinelingen de bekende reeks voort- 
zellen en daarom mei den familienaam van paralhdolopen kunnen 
worden aangeduid; daarliij wordt hier onder diagonaal dan steeds 
een lijn vei-slaan, die — door het inwendige der ingesloten ruimte 
heen — twee overslaande hoekpunten xereenigt. 
