( 688 ) 
ondei-wijzci' aldaar en dians leei-aar Ie Nijmegen. Ten Westen van 
dit in hel N. O. der |)ro\'ineie Friesland gelegen d()i'[) vonden we in 
hel zand, dal aaji den kant van een pas gegraven vaart lag, hvee 
plaatvornnge slakken zandsteen, \\'elke preeies (>]> elkaar passen en 
derhalve vroeger een geheel uitgeniaaki hehben. Van hel dikste sluk 
zijn de afmetingen ongeveer 20, iO eii 4,5 cM. Het andere bezit ook 
de beide eerste afmetingen, maar de derde is 3 eM. 
Deze stukken trokken mijne aandacht, doordat daarin vele min 
of ineei" volkomen steeidvernen en afdrnkken van piramidale Hyolifhiis- 
schalen voorkomen. Deze hebben bijna allen hun s})its einde naar 
denzelfden kant gericht, hetgeen zeker aan de werking x an stroomend 
water toegeschreven moet worden. 
Deze zwerfblokken bestaan uit hai-de, grijze, zeer tijnkorrelige 
zandsteen. Met zoutzuur geven ze geene opbruising. Hier en daai' 
treden kleijie, geel-bruijie vlekken op. Dezelfde kleur bezitten som- 
mige steenkernen eji huime omgeving. 
De steenkernen zijn recht en nemen langzaam in breedte toe. De 
dorsale zijde is plat of iets concaaf, bij don mond iets convex. Deze 
zijde is naar voion niet xei'lengd, zoodat we met het subgenus 
Ortholheca te doen hebben. Behalve de dorsale zijde is de o])[)ei‘vlakle 
der steenkernen gelijkmatig geAvelhl. De dwaï'sdoorsnede heeft daardoor 
ongeveer den voi-m van oenen cirkel, waiarvaji een segment afgesneden 
is. Naai' het spitse einde worden ze min of meer driehoekig. Bij eene 
steenkern, welke niet in zijne geheele lengte blootgelegd is, laat het 
zichtbare godeelle besluiten lot eene lengte van ongeveer 35 m.M. 
en tot eene breedte bij den mond van 7 m.M. 
Dit deze eigenschapfien blijkt voldoende, dat deze steenkernen 
afkomstig zijn xan de Hvolilhus (( )rtholheca)-soorl, xvelke door Hoi, m') 
be.schreven en afgebeeld is als llvolithus (Ortholheca) de Geeri. 
HoLM x ermeldl reeds, dat zandsteen met Hvolilhus de Geeri onder- 
cambi'isch is. Op xvelke gronden deze uitspraak berust, heb ik echter 
niet in zijn xverk kunnen vinden. Vermoedelijk besluit hij hel uil 
de geaardheid x aii het gesloeule. Destijds xvas zandsteen met Hvolilhus 
de Geeri nog niet als vaste rots bekend. Ook nu heb ik in de lil- 
teraluur, xvaarover ik beschik, niet kunnen vinden, dat zandsteen met 
Hyolithus de Geeri als zoodanig bekend is. Voor zoover ik kan 
nagaan, xxas deze Hvolithus-soort, toen Holm haar beschi-eef, ook 
niet aangotrotfen in gezelschap x'an een fossiel, xvaardoor de ouder- 
dom bepaald kou xvorden. liater xverden tloor Moimim D vele exem- 
b Holm. Sveriges Kaïnbrisk-Siluriska Hyolithidac ocli (loiiulariidao. Sveriges 
geologiska rndrrsökniing. Ser. (1. No. 112. pag. 5i. 
“) Moiiiuui. Svf'rig'cs iilsla kitiida 'rriloliiler. Geol. Foren, in Stockliulni l'ör- 
handlingar 1899. Bd. 21. lliili 4. pag. 324. 
