( 692 ) 
K.terulf naar resten nit de //grOn slcifei'” van Tointen (Tömten?) in 
Noninvegen. Hij vermeldde reeds, <lat ze afkonislig ^varen vaneen Arionel- 
Inssoort. Later werden deze l)esehreven door BiiocaiKR’), die liiernaar 
de nieuwe soort Arionellns primaevns o[)slelde. Tot deze soort i'ekende 
Inj ook nog het middenschild, dat door KjEKUTiF in tig. 6 afgebeeld 
^vas. Vervolgens ^verden resten Aaaii deze trilohiet afgebeeld en be- 
sehreven door Linnarsson ”). Tevens deelde deze mede, dat het door 
K.teruef als tig. 6 afgebeelde middenscdnld eerder tot de door hem in de- 
zelfde verhandeling nienw ingestelde soort EllipsocephalnsNordenskiöldi 
scheen te behooren. Zijn materiaal was afkomstig nit de //gravacke- 
skitfern” Aam Forsemölla bij Andrarnm. Met zekerheid dnrfde hij 
tot Arionellns primaeVns rekenen een klein 5 m.M. lang nnddenschild, 
dat in eene zandsteenachtige Aaii'ieteit van bovengenoemd gesteeide 
gevonden Avas. Dit Avas niet het geval met omstreeks 15 m.M. lange 
iinddenschilden nit het geAvone gesteente. Als redenen, Avaarom hij 
deze laatsten niet met zekerheid tot Arionellns primaevns Brögger 
dnrft te rekenen, noemt hij o.a. dat: 1“. ze veel })latter zijn, 2“. de 
groeAxm veel ondie])er zijn, 3k de glabella geene zijgroeven bezit, 
4“. deze naar vf)ren sterk in bi-eedle afneemt. Waarom hij ze vooi- 
looj)ig toch tot deze soort bracht )iiottegenstaande hem geeiie over- 
gangen l)ekcnd Avaren, verklaart hij, doordat Barrande volkomen 
dezelfde verschille]i gevondeii had tnsschen de onde en jonge 
exemplaren van de Boheemsche soort x\rionellus cetice|)halns Barr., 
Avaarbij de tnsschenvormen Avel bekend zijn. 
Dezelfde verschillen komen ook voor bij de Iriiobietenreslon tot 
het zwerfblok van ^h•ies. Alleen neemt de glabella A’an het oudere 
exemidaar jnet sneller in breedte af dan bij de jongere ijidividns. 
Daar ik liefst zoo zeker mogelijk \an mijne determineering Avilde 
zijn, schreef ik Prof. Moi5Erg, directeur van het geologisch Instilnnt 
Ie Lnnd, of aldaar ook materiaal om te vergelijken \-oor nnj be- 
schikl)aar Avms. De resten van deze trilobietensoort schijne]i te For- 
semölla echter zeer zeldzaam Ie zijn, zoodat aan mijn A'erlangen niet 
kon worden voldaan. Ik ontving echter ten geschenke een midden- 
schild van de aldaar inenigAiddigei’ A’oorkomende Ellipsocejdiabis 
Nordenskiöldi, <laar Mobercj vermoedde, dat mijne trilolhelenresten 
tot deze niet altijd goed Amn Arionellns primaeAns te onderscheiden 
soort zonden behooreji. 
1) Kjerulf „Sparagmilfjeldet”. Universitetsprogram Kristiania. 187^. pag. 81. Fig. 
7—9. 
2) Brögger, Om Paradoxidesskifrene ved Krekling. Nyt Magazin for Naturviden- 
skab. 1878. Bd. 24. pag. 58. 
2) Linnarsson, De undre Paiadoxideslagren vid Andiarum. Sveiiges geologiska 
Undersökning 1882. Ser. 0. N‘*. 54. pag. 21. Taf. IV. tig. 3, 4. 
