cle electrische kracht, d. w. z. de kracht per eenheid van lading, die 
een geladen voluine-eleinent ^^an den aether ondervindt, 
f = 4 jr b + [ü . f)]. 
De forinnles worden iets regelmatiger wanneer men q, b, I en f in 
electrostatische eenheden nitdrnkt, terwijl men zich wat t) betreft aan 
de electromagnetische eenheden hondt; verder knnnen vele vergelij- 
kingen nog vereenvoudigd worden, wanneer men in plaats van de 
eenheden van lading en magneetpool, die men gewoonlijk tot grond- 
slag van het electrostatische en het electromagnetische stelsel kiest, 
andere invoert, die l/4:7r maal kleiner zijn. Een en ander heeft 
ten gevolge, dat men in de bovenstaande vergelijkingen q, b, 1 door 
() b I 
moet vervangen, en f — daar deze letter 
cv éjt cv ijt cv ^7t 
thans de kracht moet voorstellen, op de nienwe eenheid van lading 
werkende — door cj/4jr.f; evenzoo t) door {/Ajt . (). 
De vergelijkingen nemen dientengevolge de volgende gedaante aan 
dra b = p (I) 
^ ü) — 0 , . . . . • . . (11) 
i = b + (>b, (in) 
diü () = 0 (lY) 
11- 
rot i) = — I = — (b -|- O b) ’ (^) 
c c 
TOti> ■=. f), (VI) 
c 
+ (VII) 
c 
bij welke laatste vergelijking wij nog opmerken dat b de electrische 
kracht is, die op rustende lading zon werken. 
Het electrische arbeidsvermogen per volnme-eenheid wordt gegeven 
door 
IV, = i-b^ (VIII) 
en het magnetische arbeidsvermogen per volnme-eenheid door 
(IS) 
terwijl de energiestroom van Poynting door 
® = c [o . [)] (X) 
bejiaald wordt. 
b Deze wijziging is vooral door Heaviside warm aanbevolen. De eenheden, zooals 
ik ze hier kies, zijn dezelfde die in de Mathematische Encijclopadie worden gebezigd. 
