( 731 ) 
Het totale electriselie arbeidsvermogen van een stelsel zullen wij 
door U, het totale magnetiscdie arbeidsvermogen door T' voorstellen. 
Wij merken nog op dat zoodra de stroom I overal bekend is, de 
vergelijkingen (IV) en (V) de magnetiscdie kracht 1) bejialen, waaruit 
dan verder ir„i en T volgt. In dezen zin kan men zeggen dat bij 
elke electriciteitsbeweging eene bepaalde magnetische energie behoort. 
ScaJaire potentiaal en veciorpotentiaaJ. 
§ 2. Men kan de ^’ergelijkingen van § 1 op elk stelsel toepassen, 
waarin geladen materie zich door den aether beweegt, hetzij de lading 
alleen binnen zekere uiterst kleine ruimtedeelen bestaat (elec tronen), 
of op andere wijze verdeeld is. Ook kunnen de bewegingen van 
allerlei aard zijn; men kan zich voorstellen dat electronen eene 
translatie hebben, dat zij wentelen en zelfs dat zij op willekeurige 
wijze gedeformeerd cvorden ; alleen moet Avorden aangenomen dat 
elk Amlume-element zijne lading behoudt. Dit Avordt door de ver- 
gelijking (II) uitgedrukt, en hierop berust het ook dat de door (III) 
bepaalde electriselie stroom 1 (uit den verplaatsingsstroom d en den 
coiwectiestroom po samengesteld) steeds solenoidaal verdeeld is, d.w.z. 
dat 
div ( =; 0 
is. 
Kent men nu de beAveging der geladen materie, dan kan men het 
electromagnetisch A'eld in den aether, zooAvel binnen als buiten die 
materie, met behulp emn (I) — (VI) bepalen; dit vraagstuk kan Avord en 
teruggebracht tot A'ergelijkingen van den vorm 
1 d> 
Avaarin ci eene bekende, en if; eene onbekende functie van a’,2/, 2, ^ is. 
Zij ö een gesloten oppervlak met de naar buiten getrokken normaal 
11, die de hoeken p, v met de coördinaatassen maakt. 
Geldt nu de vergelijking ( 1 ) in de geheele ruimte S binnen dat 
opjiervlak, dan Iieeft men voor de waarde A'an tf; in een Avillekeurig 
punt P daarvan op den tijd t, 
xp 
dip' 
GW 
dn 
■ da, . 
(2) 
Avaar de eerste integraal over de ruimte S, de tweede OA^er het 
oppervlak o moet Avorden genomen. Onder r moet de afstand tot 
het punt P verstaan Avorden, teinvijl de insluiting in vierkante haken 
r 
moet dienen om de waarden op den tijd t aan te geven. 
c 
