( 732 ) 
Stellen wij ons nn voor dat het oppervlak a zich naar alle zijden 
tot in het oneindige verwijdert en onderstellen wij dat de omstan- 
digheden van dien aard zijn, dat de oppervlakte-integraal in (2) tot 
0 nadert. Dan gaat de vergelijking over in 
(3) 
waarbij nn de integratie over de oneindige rnimte moet worden 
nitgestrekt. 
§ 3. Men kan nit de formnles (1) — (VI) op verschillende wijzen 
vergelijkingen van den vorm (1) afleiden; er bestaan b.’\^ zulke be- 
trekkingen voor de afzonderlijke componenten van ö en 1). Eenvou- 
diger is het echter, zooals Levi Civita en Wiechert gedaan hebben, 
de oplossing afhankelijk te maken van vier hulpgrootheden, een 
scalairen potentiaal <p en de drie componenten van een 
vector] )otentiaal a. Deze grootheden voldoen aan de vergelijkingen 
1 
Q 
c 
A Cl, 
— ^ ö. 
2 /’ 
enz. 
en hebben dus volgens (3) de waarden 
enz. 
Uit (f en Cl vindt men dan de dielectrische verplaatsing b en de 
magnetische kracht 1) met behulp van de betrekkingen '*) 
b =: a — grad (p (4) 
■ c 
l) — rot a (5) 
Het verdient bovendien opmerking dat tnsschen den scalairen 
potentiaal en den vectorpotentiaal een verband bestaat, dat wordt 
uitgedrukt door de vergelijking 
div a =r <p 
(6) 
1) Levi Gwita, Nuovo Cimento, (4), vol. 6, p. 93 , 1897. 
3) WiECHERT, Arch. néerl., (2), T. 5, p. 549. 
Onder grad o („gradiënt van 5 .”) wordt de vector met de componenten 
d(p d(p d(p 
^ , V— verstaan. 
o.v dg Oz 
t 
