( 737 ) 
dö'T 
(fE=:é{T—U) (13) 
dt 
wellie vergelijking eene met het principe van d’Alebibert overeen- 
komende stelling uitdrukt. 
§ 7. De electrische krachten waarvan de arbeid door öE werd 
voorgesteld, bepalen, in vereeniging met eventueele andere krachten, 
de beweging der electronen. Stellen wij ons voor dat deze eene 
werkelijke massa en dus ook eene gewone kinetische energie hebben, 
en dat die andere krachten, waarvan zooeven spi'ake was, van eene 
potentieele energie afhangen, dan zal de totale arbeid der op de 
electronen werkende krachten öE — óTJ^ zijn. Nu geldt voor elk 
stelsel van materieele deeltjes de algemeene bewegingsvergelijking 
dö’T^ 
wanneer de verandering voorstelt, die de kinetische (mergie zou 
ondergaan, wanneer aan de snelheden der punten de veranderingen 
werden gegeven, die men bij den overgang tot den gevarieerden 
toestand aan de coördinaten geeft en wanneer men aanneemt dat de 
gevarieerde standen op dezelfde oogenblikken bereikt worden als 
de overeenkomstige werkelijke standen, terwijl ö A de arbeid der 
krachten bij de virtueele verplaatsing is. Past men deze stelling op de 
electronen toe, daarbij 6A door óE — öU^ vervangende, dan komt er 
6\[T + r.) - (£/ + £r.)i - = 0. 
Hieruit volgt eindelijk door vermenigvuldiging met dt en integratie 
van tot wanneer men onderstelt dat op deze oogenblikken, 
zoowel de verplaatsingen q als de variatie der dielectrische verplaatsing 
verdwijnen, 
h 
6(\{T+ T,)-(U+ P.)|*=0, 
welke vergelijking met het beginsel der kleinste werking overeenkomt. 
§ 8. In het bovenstaande werden de veranderingen van T en U 
voor het geheele zich tot in het oneindige uitstrekkende stelsel 
beschouwd. Men komt echter tot dergelijke uitkomsten, wanneer 
men zich wel is waar in het geheele stelsel de door q en db aan- 
gegeven variaties voorstelt, maar onder T en E de magnetische en 
de electrische energie verstaat, die binnen een of ander vaststaand 
gesloten opper\'lak u ’\’oorkomen. In de medegedeelde berekeningen 
