( 739 1 
Cf'(r=fl, 
Verder zijn de stand der electronen en de waarden van b bij de 
gevarieerde beweging op den tijd t hetzelfde wat zij bij de werkelijke 
beweging op den tijd ^ -j- f zijn, ni. a. w. de ge^"arieerde toestand is 
dezelfde als de werkelijke, alleen in den tijd over een interval e voor- 
nitgesclioven. Daaruit volgt 
dT dU , dl) 
öT = e — , öU — B — , (ƒ[) = £ — . 
dt dt dt 
Daar de magnetische energie als eene qnadratische functie der 
stroomconiponenten kan worden opgevat, zal zij in reden van 1 tot 
1 + 2. veranderen, wanneer de stroom I de verandering e I onder- 
gaat. Daaruit volgt ö' T = 2 s T. 
dö'l) 
Eindelijk Avordt 
dt 
— dl} = 0. 
Substitueert men de opgegeven waarden in de vergelijking (16), 
dan komt er na deeling door e en vermenigvuldiging met d t, Avanneer 
men onder dE den arbeid der electrische krachten bij de werkelijke 
beweging gedurende den tijd dt verstaat 
dE= -d{T+ U) 
— cd 
(17) 
Dit is de energie-A^ergelijking. De laatste term stelt den energie- 
stroom door het oppeiwlak ö \oor. 
h. Door de vergelijking (17) op een enkel electron toe te passen, 
dat eene translatie met veranderlijke snelheid langs eene rechte lijn 
heeft, kan men de kracht bepalen, die het van den aether ondervindt, 
en die onder zekere vereenvoudigende onderstellingen evenredig is 
met de A^ersnelling en tegengesteld daaraan gericht. Deelt men deze 
kracht door de A^ersnelling, dan Amrkrijgt men eene grootheid die 
men de electromagneüsclte massa van het electron kan noemen. 
c. Ook Avanneer het electron eene versnelling heeft, loodrecht op 
zijne beAvegingsrichting, zooals bij eene bevveging in een cirkel met 
standvastige snelheid, ondervindt het A^an den aether eene kracht die 
tegengesteld aan de versnelling gericht en evenredig daarmede is. 
]\Ien kan deze kracht bepalen met behulp der vergelijkiiig (16), 
wanneer men het oppeiadak o zich naar alle zijden tot in het onein- 
dige laat verwijderen- men moet daarbij eene virtueele verplaatsing 
van het electron in de richting der versnelling beschouwen. De ver- 
houding van de kracht en de A^ersnelling kan men Aveder de electro- 
magnetische massa \an het electron noemen; deze massa heeft nu 
ecliter eene andere Avaarde dan in het zooeven onder b genoemde geval. 
In beide gevallen komt men tot de uitkomst die Abraham heeft 
gevonden. 
