( 740 ) 
Ponderomotorische lüerking op een stelsel electronen. 
\ 10. Wanneer men de vergelijking (16) toepast op eene virtueele 
verscliniving van een willekeurig stelsel van electronen en van liet 
gelieele electrisclie veld, kan men eene uitdrukking vinden voor de 
totale kracht die de electronen van het stelsel, voor zoover zij binnen 
het oppervlak g liggen, van den aether ondervinden. Het blijkt dat 
deze kracht kan worden voorgesteld als uit twee deelen te bestaan. 
Het eerste verkrijgt men, wanneer men zich voorstelt dat op het 
oppervlak a de ,/ spanningen” in den aether bestaan, waarvan reeds 
Maxwell de componenten heeft aangegeven. Het tweede deel is de 
verandering per tijdseenheid eener over de door g ingesloten ruimte 
S uitgestrekte integraal; dit deel kan buiten beschouwing blijven, 
wanneer men met stationaire toestanden te doen heeft, of wanneer 
men bij periodieke toestanden naar de gemiddelde waarde der totale 
kracht over eene volle periode vraagt. De afleiding uit de vergelijking 
(16) kan achterwege blijven, daar ik de uitkomst reeds vroeger langs 
directen weg heb afgeleid. De spanningscomponenten van Maxwell zijn 
X.X — — — (\)x^ ^)y^ 
^y Yx — "k ^x^y ^ enz. 
en de bovenbedoelde ruimte integraal is 
€/, d S, 
waarin de energiestroom van Poynting in de richting h is, voor 
welke men de resulteerende kracht zoekt. 
De totale kracht in de richting der a’-as is b.v. 
S=Jx„da-~j^Je,dS ( 19 ) 
Abraham noemt den vector ~ f ® de electromagnetische hoe- 
veelheid van beweging. 
§ 11. Eene dergelijke stelling als voor de totale door den aether 
op. de electronen binnen o uitgeoefende kracht bestaat ook voor het 
koppel dat men verkrijgt, wanneer men alle krachten waaruit zij is 
samengesteld naar een willekeurig punt overbrengt. Men kan dit 
koppel uit de vergelijking (16) afleiden, door als virtueele verplaatsing 
eene oneindig kleine wenteling te kiezen. Eenvoudiger echter is het 
van het zooeven gezegde uit te gaan. 
