( 744 ) 
Whitehead over het hoofd heeft gezien en waardoor de werking 
die hij zocht voor een groot deel gecompenseerd wordt. Wij zullen 
aantonnen dat de compensatie volkomen is, wanneer men aaimeemt 
dat de eigenschappen van het dielectricnm slechts weinig van die 
\’an den aether verschillen, en ^’\mnneer men grootheden die in dit 
opzicht ^mn de t^veede orde zijn, dns grootheden van de orde {K — 1)^ 
verwaarloost. 
Dit brengt mede dat, wanneer de wringbalans een zeker aantal 
dielectrische lichamen draagt, die zich alle tusschen de condensator- 
platen bevinden, het koppel op elk daarvan evengroot gerekend 
mag worden als ^vallneer het alleen aaiiAvezig -was. Nu kunnen 
de lichamen wvaarmede Whitehead werkte als deelen van een oni- 
^ventelingsring beschoiwN'd worden, Avaarvan de as met PQ samen 
valt. Daar men Avel mag aannemen dat de Averking AA'aarnaar hij 
zocht niet afhankelijk is van den toeAmlligen stand ten opzichte 
van de geleiddraden en dus bij draaiing van de Avringbalans niet 
verandert, behoeA^en Avij slechts te bewijzen dat de Averking 0 zal 
zijn, AAAanneer men met een Amlleii ring eener dielectrische stof te 
doen heeft. Immers, denkt men zich dien ring door meridiaanvlakken 
in n gelijke deelen gesneden, dan zal het koppel op elk daaiwan het 
deel van het koppel op den geheelen ring zijn. 
§ 15. Wij zullen ons voorstellen dat men de Avisselende ladingen 
A'an den condensator Amortbrengt door de bekleedselen door een 
draad W, Avaarin eene periodieke electromotorische kracht Averkt, 
met elkander te verbinden. Verder dat de wisselstroomen in den 
draadklos worden veroorzaakt door electromotorische krachten met 
dezelfde periode in die Avindingen en dat de AAmerstand der Avindingen 
zoo gering is dat zij geene noemenSAvaardige electrische ladingen 
verkrijgen. Op de elementen van de AAdndingen Averken dan geene 
andere krachten dan electromagnetische die loodrecht op de ele- 
menten staan en dus geen draaiingsmoment om de as PQ kunnen 
opleveren. Daar nu verder volgens het in § 13 gezegde het resulteerende 
draaiingsmoment voor het geheele stelsel 0 is, moet een moment, 
gelijk en tegengesteld aan dat Avaardoor de Avringbalans eene afAvijking 
zou kunnen Amrkrijgen, op de condensatorplaten en den draad V/ 
werken. Wij hebben dus slechts aan te toonen dat de Averking op 
dit laatste deel van het stelsel 0 is. 
Ter bekorting zullen Avij de electromotorische kracliten in den 
verbindingsdraad I en die in de Avindingen Aam den klos II noemen, 
en de indices 1 en 2 bezigen om de door die krachten A'oortgebrachte 
toestanden te onderscheiden. Wij schrijven en voor de door 
