( 757 ) 
Dit middeiischild, waarover \'ersclulleiidc Hclieoren luopea en dat 
derlialve wel niet gelieel en al de oorsproidcelijke gedaante zal bezitten, is 
overlangs ATij sterk gewelfd en heeft een lengte van 12 m.M., terwijl 
de breedte ongeveer 14 ni.ïM. bedraagt. Deze laatste is overal bijna 
even groot, daar de lijnen, die de begin- en eindpunten der gezichts- 
naden verbinden, ongeveer evenwijdig loopen met de lengte-as. De 
voorrand is gelijkmatig gebogen. De oec‘i[)itaalgroeve is ondiep, 
hetgeen vooral het geval is op de glabella. De lengte van de vrij 
breede glal)ella is ojigeveer van die van het middenschild. Zij is 
tongvormig vaii gedaante en door ondiepe dorsaalgroeven begrensd. 
Deze kaatsten loopen eerst bijna evenwijdig en buigen vervolgens 
naar het midden, om zich aldaar te vereenigen. Zijgroeven zijn op 
de glabella niet te onderscheiden. Het gedeelte van het middenschild, 
dat voor de glabella gelegen is, loopt vrij snel naar beneden. Lang- 
zamer geschiedt dit door de gealeelten, die er naast liggen. 
Wat de sculptnnr betreft, aan den voorrand van het middenschild 
loopen fijne strepen en avel evenwijdig daarmee. Verder bezit de schaal 
overal fijne ingestoken punten, welke dicht bij elkaar geplaatst zijn. 
De kleur \’an de schaal is gedeeltelijk zwart, gedeeltelijk geel-grijs 
(roomkleurig). 
Ondanks herhaalde pogingen was het mij vroeger niet mogen ge- 
lukken te vinden a an n elke tribolietensoort dit middenschild afkomstig 
is. Dezen zomer echter slaagde ik hierin. Op mijne reis naar Oeland 
trof toevallig, dat er bij het ziekenhuis te Borgholm een put gegraven 
werd, waarbij men tot in de laag met Paradoxides Oelandicns 
Sjögren doorgedrongen was. Het gesteente, dat men nit den put 
gehaald had, was nog aanwezig. Dit bestond uit groenachtige mergel- 
leien, welke reeds geheel niteengevallen waren en vrij groote kalk- 
concreties. Dit komt derhalve niet overeen met de meening van 
Linnakssox *), dat te Borgholm deze laag alleen nit mergelleien zon 
bestaan en van welke opinie later door Roemer en Remelé ’) gebruik 
gemaakt werd. 
In bovejigenoemde kalkconcreties vond ik behalve eenige resten 
van Paradoxides Oelandicns Sjögren en een paar Injna geheele exem- 
f)laren van Ellipsocephalns poljlomiis Linnaksson, tallooze midden- 
schilden vaji deze laatste trilobietensoort. 
Hiei' werd de meeiung van Linnarssox Y bevestigd, dat het ont- 
b Lixxars.son. Om Faunan i lagren med Paradoxides Oelandicns. Geol. Förenin- 
gens i Stockholm Förhandlingar. Bd. .3. pag. 354. 
-) P 1 OE.MER. Letliaea erratica. pag. 37. 
b Remelé. Zeitschr. d. deulscL. geol. Gesell.schaft. Bd. 33. 1881, pag. 183, 701. 
*) Linnarsson. Loc. cit. pag. 364. 
48 ^ 
