( 767 ) 
vlak raken. Dit stelsel wordt dus in punten- of vlakkencoördinaten 
voorgesteld door een vergelijking van den vorm 
P + 2 Q + /•-* K = 0. 
Hieruit volgt dat alle op]iervlakken van dit stelsel de acht genieen- 
sc'liappelijke punten (raak\'lakken) van r=0, Q=(\ R = 0 gemeen 
hebben. 
De ontaardingen van dit stelsel zijn vier figuren, die elk als 
m. pl. van punten uit t^vee ^'iakken, als m. pl. van raakvlakken uit 
twee punten bestaan. Een dier figuren wordt gevormd door de vlakken 
« en = en de punteji ..1 en -li = (««'). 
De acht gemeenschappelijke punten A^, B^, D^, P,, Cj,, en 
de acht gemeenschappelijke raakvlakken a^, y„, rf„ der 
regelvlakken zijn .sin<juliHr A’oor de congruentie (2,2). De overige 
singuliere punten en vlakken zijn blijkbaar ^l, B, C, ]), A^, P,, C\, 
en a, 1^1’ 7i’ ^1- Deze 16 punten en 16 vlakken vormen de 
bekende configuratie van Kcmmer. 
Wij kunnen de notatie zoo kiezen, dat A.^ de vlakken /?, y, ö, «j en 
^l, de vlakken y^, a draagt, enz. Houden wij in het oog, dat 
drie osculatievlakkeji van IR elkaar snijden in een punt van het vlak 
lumner raakpunten, en letten wij verder op de svmmetrie der figuur, 
dan leiden wij gemakkelijk uit het \'oorgaandc af, dat 
in n de punten A, H,, B^, C\, D^, 
in «1 de punten A, A^, B^, (?,, 
in «2 de punten A^, A^, H,, B, C, D, 
in «3 de punten A, A^, A^, B^, C^, 
gelegen zijn, terwijl 
A de vlakken «, «i, /l,, y^, cf^, 
/Ij de vlakken «, a^, y^, d,, 
^1.^ de vlakken «i, a^, a,, y, d, 
H3 de vlakken a, a^, a,, /li, y^, d^, 
draagt. 
Het is duidelijk, dat voor elk dezer 'J6 punten de complexkegel 
uit een dubbel geteld vlak en een kegel van den vierden graad is 
samengesteld. 
Natuurkunde. — De heer Julius biedt eene mededeeling aan : 
n (Jver iiuuiiiKt, en rnbunni veui Uchtsterlde, die i>lnnen de ver- 
in'eedbnjen van si)ectraallijnen .somtijds zichthanr zijn.'' 
Bij het bestndeei’en van een reeks fotografische opnamen van het 
zormespectrum, in 1888 en 1889 door Rowland vervaardigd, ont- 
dekte -Jewki.l één plaat, ivaarop de sterkst verbreede Fraunhofersche 
lijnen (de calciumlijnen H en K, enkele ijzerlijnen, enz.) opgelost 
