( 208 ) 
1862—1874 c = — Os.0196 
1885—1891 — 0 .0269 
1899—1902 — 0 .0275 
Tnssclien liet 2^^ en liet tijdvak is de slinger niet iiit elkander 
genomen en alleen een klein roest’idekje ^'an de ophangveer ’i'eiavijderd. 
25. Besclionwen wij nn de nitkoinsten voor de supplenientaire 
ongelijkheid verkregen . 
Wanneer men at'ziet van de in sommige tijden zieli vertoonende 
lialfjaarlijksclie ongelijkheid, die in verhand staat met den jnisten vorm 
van den temperatimrsiinloed, dan wordt in alle tijih akken eene sup- 
plementaire jaarlijkscdie ongelijkheid in den gang ge\a)nden, die zich 
nagenoeg laat voorstellen door eene enkeh'ondige sinnsoïde met maxima 
omstreeks Mei 1 en November 1, en welker halve amplitude bedraagt: 
1862—1874 4- 0^.0341 
1878—1886 .0455 
1887—1896 .0254 
1899—1901 .0466 
In het latere gedeelte van het tijdvak 1878 — 1898 schijnt de anipli- 
tnde der supplementaire ongelijkheid merkbaar kleiner te zijn geworden, 
zoodat deze eindelijk in de jaren 1897 — 1898 nauwelijks meer zichtbaar 
was. Overigens blijkt de am})litnde der ongelijkheid onder alle omstan- 
digheden ongeveer hetzelfde bedrag gehad te hebben. 
De vraag moet nn gesteld worden welke verklaring men ^'Oor deze 
ongelijkheid zal kmmen vinden. 
Mathematisch laat zij zich, als men alleen de maandehjksche 
gangen beschouwt, nagenoeg voorstellen als een teriigblijvc]! van den 
invloed der temperatnnr met ongex^eer een hah e maand. Dit kan echter 
niet de juiste physische verklaring geven, daar uit de gangen gedu- 
rende korte tij(h"akken blijkt, dat snelle temperatunrsA\lssehngen zich 
daaiin nagenoeg' onmiddelhjk afspiegelen. Toch scheen het mij aan- 
vankelijk mogelijk dat de juiste A'erklaring in deze richting zon kun- 
nen gezoclit worden, door aan te nemen dat een deel A'an de werking 
der temperatnnr op den g'<ang, — misschien door tnsschenkomst van de 
elasticiteit van de o[)hangveer, — zich eerst na langen tijd doel 
gevoelen. Men zon dan echter int de snelle teinperatnnrswisselingen 
een anderen en kleineren temperatnnrscoëfficient moeten A'inden als uit 
de vergelijking van zomer- en Avintergangen, en nn schijnen, voor 
zoover zich dit reeds nn beoordcelen laat, lerAvijl het oiulerzoek A'an 
den Heer Wkkdek nog niet Amltooid is, de op beide Avijzen gevonden 
coëfficiënten in hoofdzaak overeen te stemmen. Eene bij de jaarlijksche 
temperatnnrsAvisseling teengblijvende A'erandering in de elasticiteit van 
de ophangveer Avordt daarenboven oiiAvaarschijnlijk gemaakt, nu 
zich daarvan niets in de slingeruitwijldngen bespeuren laat. 
