( 215 ) 
met de opvatting, die zooeven omtrent den Averkelijken aard hnnner 
\'erbinding werd ont\’onwd. 
K. en F. geven b.v. op pag. 458 hnnner verhandeling oj), dat 
door koken met liarietwater het symmetrisclie phtaalphenylimide snel, 
liini «-phtcxalphenylimide niet in phtaalphenylanhdznnr barynm wordt 
omgezet. 
Wat leerde ons nn de opzettelijk ingestelde [)roefneming ? 1 grm. 
\'an het phtaalphenylisoiinide, ^vaal•\'an wij oi) pag. 217 de analyse mede- 
deelen, werd gedurende 15 minnten gekookt met 50 cM.Miarietwater; 
na ültratie werden met zontznnr 0.8 gr. van een znnr neergeslagen 
dat bij 174" ') smolt onder ontleding en bij analyse 5.9 "/j, stikstof bleek 
te Iievatten (zie analyse XIll) dus als zuiver phtaalphenylamidznnr 
(Ber 5.8 7„ ^vor(len beschouwd. Daarentegen werden 0.5 gr. 
phtaaldiphenyldiamide met 30 clM.^ van hetzelfde barietwater gedurende 
20 minnten gekookt en de oplossing met zontznnr zwak znnr gemaakt, 
zonder dat zich })htaalphenylamineznni- in merkbare hoeveelheid 
afzelle; de ono[)geloste gebleven organische stof smolt bij 246° — 249° 
onder ontleding en bleek dns onontleed phtaaldiphenyldiamide te zijn. 
Het is dns jnisi die verbinding en niet het phtaalphenylisoimide ^velke 
tegen barietwater zich vrij bestendig toont. 
Dok l)ij verhitting met water in toegesmolten buis werden door 
ons nit i)htaaldi[)henyldianii(le dezelfde producten verkregen als door 
K. en F. I)ij die l)e\\'erkijig als kenschetseiKl voor hun n-plienyl- 
plienylj)htaalimide ^vol•den genoemd (p. 457j, te weten [)htaalanil, 
plitaalzuur en anilijie. 
Teji slotte werd door ons ]iog ’waargeiiomen, dat het phtaalphen^d- 
isoimid, aan den terug\loeikoeler met o. xylol gedurende 2 uur 
gekookt, uit de oplossijig in o. xylol dooi' petrolenmaether on\'ei'- 
aiidcrd \an smeltpunt werd neergeslagen (118 — 120°), terA\ijl K. en 
I' . mededeelen, dat hun o-phenylphtaalimidc door die behandeling in 
hel gewone phtaalphenylimitl (smeltpt 208 ) zou worden omgezet. 
W ij meenen in het voorafgaande te hebben aangetoond dat de 
stof, welke door de Heeren Klhar.v en Fukui als n-phenylphtaal- 
imide wordt aangeduid en waaraan door hen de formule 
C = IF 
C„1F>0 
CD 
wordt gege\'en, niet die verliinding is gew'eest, maar dat langs den 
0 Hft smellpimt vrii plilaalarnidzuur wordt verschillend opgegeven (zie Van der. 
Meulex 1. c.); deze vindt 170V 
