( 218 ) 
liet geiiiaakle oppervlak eeiie zeer sieilce afselieiding moeten krijgen 
tnsselien de kristallen en de omliggende liindinassa, omdat het gebleken 
is, dat twee stoften van dezeltde temperalnnr, maar van versd-hillende 
samenstelling (de kristallen en de omliggende moederloog) niet tegelijk 
dezelfde aanloopklenren zullen krijgen. Verder kan dan door middel 
van krassen met naaldjes van bekende hardheid (analoog met de 
bekende hardheidsehaal van iMons) de hardheid van ’t materiaal bejiaald 
worden. 
Een zelfde beeld, hoewel niet zoo tijn gedetailleerd, kan men ook 
te voorschijn brengen iloor inwerking Aan znren, basen of zonto})los- 
singen, Avaartegen krislallen en omhnllende stof niet op gelijke Avijze 
bestand blijken te zijn. Voor dit doel behoeft het slijpen en polijsten 
niet zoo zorgvuldig afgeAverkt te Avorden. 
Deze methode heeft echter ook hare bezAvaren, die soms zeer hin- 
derlijk knnnen zijn. Zooals bij iedere iiiAverking van een zmir o[) 
een metaal zal ook bij deze etsing gasontAvikkeling o[)treden. De 
microsco[)isch kleine gasbellen, die op het pre-iiaraatje ontslaan, znl- 
len de inwerking van hel znnr plaatselijk A’erhinderen en allerlei 
gaatjes en pontjes doen ontstaan, die met de strnctnnr niets te 
maken heblien en gemakkelijk tot fontieA^e gevolgtrekkingen aanleiding 
knnnen geven. De soms zeer lange tijd, die voor het slijpen en 
polijsten noodig is (ik memoreer hier alleen het slijpen A'an verschil- 
lende ijzersoorten en loodhoudende knssenblokmetalen) zal A’erscheiden 
personen er Aam afhouden deze methode toe te jiassen. Daar de methode 
in sommige geA-allen geen beA'redigende resnllalen ople\’ert, terwijl 
het materiaal op de brenk toch zeer dnidelijk kristallijn A\’as, IvAvani 
Prof. ScHROKDER VAN DER Kolk O}) de gedachte, of het niet mogelijk 
zon zijn om de etsing Aam een metaalo[)j)ervlak te doen geschieden 
langs anderen Aveg dan door inA’reting Aatn znren. Het is toch bekend, 
dal een metaal in een galvanisch element aan de negatieve ])ool ge- 
arrodeerd Avordt. Ik behoef hier slechts te herinneren aan het zink 
Aam een dompelelemenl, dat na het stroomleveren A'an de cel, eene 
prachtige strnctnnr vertoont. Tegenover de aanmei'king, dat het 
chroomznnr van hel element hier liij de etsing' een overwegende 
rol heeft gespeeld, wil ik o|)merken, dat men, door het zink in de 
A'loeistof te plaatsen zonder hel element stroom te laten leveren, vol- 
doende Avas, om Ie beAvijzen, dat de elslignren, in het, eerste ge\'al 
A’erkregen, veel krachtiger relief vertoomlen ilan bij nitslnilende znnr- 
etsing het geAaal AA^as. 
Daar bij ieder elecirolylisch [irocédé aan de anode znnrstof of 
zmii'reslen, in alle geval A’erbindingen, die met het metaal der eleclrode 
oplosbare zouten knnnen A’ormen, Avorden ontAvikkeld, zoo AA^as het 
