( 230 ) 
Aan de voorwaai'de y.^ — ?/i = O, welke leiden zon tot : 
1 — IL ■= 
-1 
h’ Pi 
en 
ZOU 
zijn 
P3.\ 
e - 
-1 
e' 
bij stainhaastige waarde van fi-Vi en y!,,^ '\^'el een lijn voorstelt, welke 
door den top van den driehoek gaat, maar die overigens buiten den 
driehoek ligt. Wij komen straks nog nader op deze voorwaarde 
terng. 
Deze koordenenveloppen vervallen den rol, die de krachtlijnen in 
een krachtenveld vervullen. Zooals deze laatsten door haar raaklijnen 
de richting van de kracht aangeven, maar niet de grootte der kracht, 
zoo zullen de raaklijnen van de enveloppen de richting aange^^en, 
waarin de tweede phase gevonden wordt; maar de grootte van den 
afstand tusschen de punten 1 en 2 geven zij niet aan. Deze is 
echter mede geheel bepaald, zoodra ook de beide takken van de 
lijnen van gelijken druk in den driehoek OXY geteekend zijn. Dan 
zou men dus de tweede phase, Avelke met een gegeven vloeistof- 
phase coëxisteert, vinden, door aan het punt dat deze vloeistofphase 
voorstelt een raaklijn te trekken aan de koordenenveloppe van dat 
punt; de doorsnede van deze raaklijn met den dam])tak voor den 
druk der vloeistofphase zal de t\veede phase doen kennen. Doet 
men dit voor alle punten van een zelfde koordenenveloppe dan ^'er- 
krijgt men een nieuwe meetkundige plaats, welke men de geconju- 
geerde der koordenenveloppe noemen kan. Om deze geconjugeerde 
in formule te geven zon men en in x^ en y^ moeten kunnen 
uitdrukken, en deze in x^ en y^ uitgedrukte waarden in de ^'erge- 
lijkiiig der enveloppe substitueeren. Dit is, zelfs voor het geval dat 
de tweede phase een verdunde gasphase is, in het algemeen niet 
mogelijk. Alleen voor het geval pki en als standvastig mogen 
beschouwd worden, gelukt dit en dan met weinig moeite. Schrijft 
men de vergelijking der enveloppe: 
1 - 
-y, 
1 ) 
= c 
Vi 
{e 
1 ) 
wat alleen bij standvastige waarde van pa-j en p,/, geoorloofd is, en 
neemt men in aanmerking, dat: 
