( 244 ) 
oiigeordeiul mogelijk zal zijn, maar dat wij, behalve de onderstellingen 
over de waarden \'an e, <p en / nog andere ^morwaarden moeten 
invoeren, of, wat op hetzelfde neerkomt, dat sj^stemen, -waarbij 
f, (f, en X voorwaar(len voldoen, verder nog pai'tieel 
geordend zijn. 
De vereenvoudiging, die ik in vergelijking (8) heb aangebracht is 
de volgende. In de eerste plaats heb ik — weggelaten, -wat zeker 
u^el geen invloed op de verdeeling der energie zal hebben. Verder 
heb ik mij tot één dimensie bepaald en zooals daarbij noodig is, de 
termen 
<^.. 4-52 
d. 
^veggelaten. 
Als wdj in de rnimte echter electrische 
en magnetische massa’s loelateji, kannen daar statische krachten voor- 
komen. Met behnlp van Fourikr’s integralen geanalyseerd geven deze 
statische krachten wel degelijk een vei'deeling der energie over de 
verschillende golflengten. Toch dragen zij niet bij tot de lichtbewe- 
ging, -waarvan wdj de verdeeling -willen nagaan. Hierom heb ik een 
verdeeling in den tijd verkozen boven een in de rnimte. Wij be- 
schouwen nn de component ƒ in een zeker pnnt gednrende deji tijd 
tusschen t = 0 en t = f^. Dien tijd verdeden -wij in n gelijke deelen 
T en noemen de waarden van ƒ gednrende die deelen respeclie^'elijk 
fi’ f ‘2 /s • • • imlex ^'an waarschijidijkheid krijgt de -waarde; 
h h 
ü o 
waarin -wij l', als -wij deze vergelijking zooveel mogelijk met (8) 
willen laten óveréénkomen 4.-r maal de waarde moeten geven, die 
zij in vergelijking (8) had, zooals blijkt nit vergelijking (10) en (15). 
Wij zidlen nn overgaan tot het onderzoek van de verdeeling der 
energie over de verschillende golllengten, die in vergelijkiiig (8a) 
ligt opgesloten. Daartoe stellen wij f als functie van t gednrende 
het tijdsA-erlooj) tnsschen t = o en t ^' 00 r met behnlp \-an inte- 
gralen van Foürikr. Daar wij aanvajdcelijk f als een discontinne 
functie znllen beschouwen, gegeven door de n waai'den f\, . . ./,i 
znllen wij de integraal ook als een som ^•ool■stellen, die eerst iji een 
integraal overgaat, als wij n de limietwaarde oneindig laten aannemen. 
Wij znllen dns in de nitdrnkking 
(ii) \si7i [nq) shi (qt) ro.s (nq) cos dii <lq. 
(2G) 
die voor ti tnss(lie]i de grenzen 0 en f^, \’oor r/ tnsschen de grenzen 
0 en 00 moet genomen worden, u vervangen door — v of door rv 
