(/249 ) 
Voeren wij deze Wciarden in in nitdrnkking (33), dan neemt zij 
den volgenden vorm aan : 
h 
i' 
o 
(rt^ — bh) I T ) — T ) w 
o\“ a 
— ( — 1 [2^ 
du 
Bij integratie van deze \’ergelijking krijgen wij 
1 
a 
V + 
{ah — bh) I — — (tï'i - bh) I — p — {ah -f- bh) P [- 
b b b 
a a 
4- {ah 4- bh) P — {.<ii)i pf^ -|- cos />ij) -j- {ah — bh) p I — {sia pt^ — cos pt^) 
b b 
Het feit, dat de termen met sui pt^ en cos pt^ voorkomen, bewijst 
dat de verdeelijig afhaidcelijk is van Dit ^vas trouwens te vcr- 
waclitcn, \()Oral daar wij l»ij de su1)stitutie, door als een van de 
nieuwe A'ariabelcn « /’„ — jj/) te kiezen de voorwaardc hebl)en inge- 
\()ei-d, dat j\ en ƒ„ niet veel verseliillen. Nemen wij echter groot. 
dan zal de term {rd 
-hh) J — / o\'erwe«'enden invloed hebben. Nemen 
J b ^ o 
wij nn j) niet al)Solunl constant, maar bcschonwen wij een S[)ectraal- 
gebied \'an cenige, hoewel zeer kleine, nitgebi-eidlicid dan zullen de 
tei-men met sin pt^ en cos pt^ van teekcji wisselen eii gemiddeld U 
o|)lcvcren. 
Is b groot genoeg, dan wordt het l)eloop van de functie hoofd- 
zakelijk l)elicerscht door den factor ;; . Deze uitdrukking ver- 
toont geen l)ej)aald maximum, maar neemt vaji een maximale waarde 
bij p — o (d. w. z. ojieindig groote golflengte) geleidelijk af tot 0. 
Zij komt dus volstrekt niet ovei'een met do verdeeliug \’an zwarte 
straling. Wij Ihijken wel de oneindig kleine maar niet de oneindig 
groote golflengten uitgesloten te hebben. 
Ik deel deze herleidingen dan ook alleen mede 1'^' om aan te 
toonen, dat door een vergelijking als (8) of (8r<) inderdaad de ver- 
deeliug der ejieigie over de verschillende trillingstijden l)epaald is, 
en (jin een methorle aan te ge^mi om een dergelijke ^vergelijking te 
analyseeren ; 2e om er op te wijzen dat vergelijking {Ha) den aard 
van zwarte straling niet weergeeft. 
