( 282 ) 
Gevonden werd : 
Krit. temp. 
'/„ Paraldeliyd. 
L 188° 
r 221 ° 
O 241° 
N 270° 
M 286° 
0 
11.0 
22.0 
50.0 
100.0 
Zoo zijn de verhoudingen wanneer er geene transformatie \'an 
acetaldehjd in paraldeliyd of omgekeerd plaats vindt. 
Voegt men echter een spoor van een kaly sater toe, vooral znren, 
dan kimnen beide mólekulen zich in elkaar omzetten totdat de voor 
de heerschende p en t geldende evenwichtstoestand is ingetreden ^). 
Het bleek dat daardoor het kookpunt van alle mengsels binnen 
zeer korten tijd op 41°. 7 kwam; on daar volgens de lijn FHG dit 
pnnt ligt bij 53.5 paraldeliyd, stelt dit de evenwichtsverhonding 
voor in den vloeistoftoestand bij die temperatnnr en 1 Atm. druk. 
Daar do damp, welke daarbij behoort, volgens het pnnt I der damplijn 
FIG slechts 2.5 paraldeliyd bevat, is hierdoor eone rationeele 
verklaring gevonden voor het lang bekende feit, dat men door deslil- 
leeren van paraldeliyd met eenig bijna zuiver acetaldehyd 
opvangt. 
Van 41°. 7 naar lagere temperatnnr bleek het evenwicht in de 
vloeistof zich te verschniven volgens de lijn HE, welke bij 6°.8 en 
88.1 "/o paraldehjnl de smeltlijn van paraldeliyd treft. 
Gevolg hiervan is dat, van welk mengsel men ook moge nitgaan, 
na toevoeging van een spoor 11 .^ 8(14 bij afkoeling steeds paraldeliyd 
nitkristallisoort bij 6°. 8 en omdat de transformatie van acetaldehyd 
in paraldeliyd zeer ving gaat zelfs bij deze temperatuur, wordt ten 
slotte het geheele mengsel vast tot paraldeliyd. Dit bleek zelfs het 
geval te zijn wanneer zuiver acetaldehyd als nilgangs})unt genomen 
Averd. Omgekeerd zal paraldeliyd met een spoor van een katalysator 
niet bij 12 °. 5 maar bij 6 °. 5 smelten door gedeeltelijke omzetting in 
acetaldehyd. 
Kennis van het evenwicht in den damp bij die lage temjieraturen 
bestaat niet. Wel kan hieromtrent iets voor hoogere temperaturen 
gezegd worden. 
De lijnen FHG en FIG golden voor 1 Atm. druk. Soortgelijke 
b Ilieihij ontstaat ook wel een weinig mctaUlehyd, maar de hoevcellieid hiervan 
die opgelost blijft, is zoo iiilorsL klein, dat haar invloed op het beschouwde stelsel 
geheel verwaarloosd worden kan. Welke plaats het metaldehyd tegenover de beide 
vormm bij hooge temperaturen inneemt, moet nog worden nagegaan. 
