( 301 ) 
deze massa voor het grootste getleelte van de ZAva^^el te beA'rijden 
werd de koolwaterstof in aetlier opgelost en deze daaiuia afgedestil- 
leerd. Door onikristalliseeren nit alkohol werd spoedig eene massa 
verkregen, die bij 81 — 82’ C smolt, die bij twee molecnlairgewichts- 
bepalingen volgens de Aniespnnt methode met benzol de waarden 200 
en 205 gaf, die verder met H I in toegesmolten bnizen verhit onver- 
anderd bleef, met broom in aetherische oplossing geen additieproduet 
opleverde en identisch bleek te zijji met p.p. dimetlpyldibenzvl p — CH,, 
C, CIL. CH^ C, CHg — p., dat Moritz & Wolfpenstkin door 
oxydatie \'an ^>-xvlol met kaliumpersnlfaat hadden A'erkregen.l 
Deze uitkomst, die niet analoog aan de uitkomst van de iinverking 
van zwavel op tolnol was, gaf aanleiding tot eene herhaling ^'an de 
proef, die nn een gekristalliseerd product ople^'er(le, dat in aflvijking 
^■an het eerst A'erkregene nit een mengsel van kooh\ aterstotfen bleek 
te bestaan. Dit mengsel werd om de zwavel \’ollodig te verwijderen 
met eene oplossing van Na^ SOg gekookt, veiamlgens in aether opgelost, 
deze afgedestilleerd en nn met konde alkohol behandeld. De verkregen 
alkoholische oplossing bevatte, zooals na herhaaldelijk omkristalli- 
seeren bleek, wederom p.p. (limethyldit)enzyl met het smeltpunt 
81— 82° C. Het in de konde alkohol niet oplosbare gedeelte werd 
in kokende alkohol opgenomen en door herhaaldelijk omkristalliseeren 
werd daaruit een product verkregen, dat bij 176 — 177° C smolt, 
door additie A'an broom iii aetherische oplossing eeii broomprodnet 
opleverde met het smeltpunt 208° C en identisch bleek te zijn met 
het p.p. dimethylstilben, p — CHg CII3 CH H^ CHg — p. 
Deze verschillende uitkomst gaf aanleiding tot een iiader onderzoek 
om uit te maken, waaraan zij toe te schrijven was. Het eenige ver- 
schil tusscheji beide proeven had, zoover wij konden nagaan, daarin 
t)estaan, dat deze keer de l)uizoji verschillende malen Avaren openge- 
blazen en dus de zwavelwatei'Stof voor eeii groot gedeelte tnsschejitijds 
verwijderd was. De tempej-atuur, waarbij verhit was ge'worden, was 
in beide gevallen dezelfde en standvastig tusschen 200 en 210° C; ook 
duurde de verhitthig ongeveer even lang. Het was nu mogelijk, dat 
oorspronkelijk in beide gevallen p.p. dimethylstilben was gevormd. 
Terwijl l)ij de eerste proef door de in^verking van tegelijkertijd ge- 
\ormde en niet verwijderde zwavehvaterstof dit lichaam tot p.p. 
dimethyhlibenzyl bijiia volledig kon zijn gereduceerd en bij de t^veede 
proef door tusschentijdsche verwijdering van de zwavehvaterstof deze 
reactie slechts in beperkte mate zich kon hcblien doen gelden. 
Ber. D. Chem. Ges. Band 32. Pag. 2531. 
G0LDS.MIDT & Hepp. Ber. D. Chem. Ges. Band 5. Pag. 1504, 
