( 305 ) 
bij de in^^'erldng A'aii zwavel op //i-xjlol hoogstwaarschijnlijk het 
eerste product is het stilbeii en dat het dibenzyl secundair ontstaat 
door reductie met zwavelwaterstof. 
Wat nu de aanleiding' tot dit onderzoek betreft, zoo meenen wij 
in deszelfs uitkomsten eene bevestiging gevonden te liebben van het 
vermoeden door Aronstein en Meihuizen in hunne verhandeling over 
het molecnlairgewicht van de zwavel uitgesproken. Eene geringe 
inwerking reeds van de zwavel op tolnol en op xjlol moet eene 
afwijking in het molecnlairgewicht ge’V'en in de richting zooals 
destijds gevonden. Een molecuul z^va^'e] toch geeft aanleiding tot 
het ontstaan van 8 moleculen zwavelwaterstof en 4 moleculen stil- 
ben. Al is ook de zwavehA'aterstof vluchtig en ontwijkt zij dns 
gedurende het koken voor het grootste gedeelte, zoo is toch de 
vermeerdering van het aantal moleculen, die door die inwerking 
ontstaat, groot genoeg, om, al heeft zij in geringe mate plaats, de 
gevonden afwijking te verklaren. Dat die afwijking grooter gevonden 
is bij het gebruik van tolnol, dan bij het gebruik van m-xjdol als 
oplossingsmiddel is eveneens in overeenstemming met het gevonden 
feit, dat de zwavelwaterstofont wikkeling bij liet koken in liet eerste 
geval sterker is dan in het tweede. 
Het onderzoek van de inwerking van zwav^el op ^i-xjdol geschiedde 
door ons niet alleen, omdat het verband zon Jiouden met de onder- 
zoekingen van Aronstein & Meihuizen, (Avij waren er niet zeker van, 
of het toen gebruikte m-xylol gelieel vrij was geweest van yi-xylol) 
maar ook om over het mechanisme van het jiroces en vooral over 
het al of niet primaire ontstaan van het stilben en de secundaire 
vorming van het dibenzyl meer licht te verspreiden. 
Sdieikundiy Laboratorium der PolytediuiaclLe SdiooL 
Delft, September 1902. 
Natuurkunde. — De Heer H. A. Lorentz biedt eene mededeeling 
aan over; ,iDe yrondoeryelljhiiuieu voor electroninyneüscke ver- 
sdujmeleu in ponderabele lidbamen, afyeleid uit de electronen- 
theorie”. 
§ 1 . De theorie die alle electromagnetische verschijnselen, voor zoover 
zij niet in den vrijen aether plaats hebben, met behulp van kleine 
electrisch geladen deeltjes, electronen, wil verklaren, gaat uit van 
tweeërlei vergelijkingen, vooreerst betrekkingen die de toestands- 
veranderingen in den aether bepalen, en in de tweede plaats formules 
20 - 
