( 3i6 ) 
medegaat. Dus 
king heeft, 
Daar verder 
is, wanneer ''P op een vast punt der ruimte betrek- 
dt 
~1I — 'P ^ 3 — 
d'b 
da’ 
db 
liv 
d^ 
d^r ' 
dS 
— = S . Div ir 
dt 
is, verkrijgt men 
— . dp dp dp 
^ -p h ir,, [- IV), — 
d,r d^ d^ 
'p Div ir. 
Eindelijk vindt men, wanneer men dit met (21) vereenigt, voor 
de middelwaarde van den stroom, voor zoover die aan de polarisatie- 
electronen is toe te schrijven, 
^ [P . ir]. 
c. Magnetimtie-electronen. Wanneer nu ook nog gemagnetiseerde 
deeltjes (§ 4, c) in het lichaam voorkomen, dan leveren deze niet voor 
9 en Q\i\ maar wel voor qv eene bijdrage, die men Aveder met 
behulp van (18) kan berekenen, daar voor elk deeltje de grootheden 
(5) verdwijnen. 
Wij vervangen vooreerst in de formules der vorige § de groot- 
heid q door Q'Ox- Dan wordt volgens (17) en (9) 
(\x = 0, q,/ = — nu, q. = + 
Derhalve, wanneer wij onder het magnetisch moment qjer 
volmne-eenheid^ of de magnetisatie verstaan, te defmieeren op eene 
dergelijke wijze als 'P, 
O, = 0, Ü, = + ?0ï^. 
De formule (18) geeft nu 
met dergelijke waarden voor gvy en pr~. 
De middelwaarde van den stroom, voor zoover die van de magne- 
tisatie-electronen afhangt, is dus 
Rot 
Wij zullen dezen vector den met de magnetisatie aequivalenten 
stroom noemen. 
§ 7. Wij vatten nu de verschillende bijdragen voor de middel- 
waarde van het t.V3)li 11 / 1 1. 4), 1. v z / i l'-i :i:'))n , samen. 
Stellen wij 
( 22 ) 
25 = ©, (23) 
en 3v Rot [p . ivj, (24) 
