( 320 ) 
Voor mengsels met etliyl-, propyl-, isopropyl- en butyl-alcoliol 
bestaan twee grenstemperatnren A en B (figuur 1) waartussclieii drie 
phasen — twee vloeistotfen en damp — mogelijk zijn en overeen- 
komstig daarmede bestaat de plooipnntslijn uit twee takken, C^A 
en C^B\ is bet kritisch puut van elhaan, dat van den alco- 
hol. Bij ethylalcohol liggen de twee punten A en B nog betrekkelijk 
ver uiteen: bij de hoogerc termen naderen zij allengs tot elkander 
en bij amylalcohol werd geen vorming van twee vloeistoflagen meer 
gevonden ; daar is dus de plooipnntslijn een doorloopende ongebroken 
lijn, die de lieide kritische punten en op normale wijze 
verbindt. 
Bij methylalcoliol, den laagsten term der alcoholreeks, werd weder 
het stuk en de driephasenlijn waargenomen, maar een pnnt B 
waar beneden de vloeistoffen zich evenals bij de hoogere termen in 
alle verhoudingen zouden mengen, werd niet gevonden. Omtrent het 
beloop der plooipuntskromme, die bij het kritisch punt van methyl- 
alcohol aan vangt, bleef toen ook volkomen onzekerheid bestaan. 
Prof. VAN DER Waals’ zooeven aangehaalde beschouwingen betrotfen 
nu vooreerst de verklaring van het gedrag der eerstgenoemde groep 
van mengsels en dan ten tweede het afwijkend gedrag van methyl- 
alcohol en de voorspelling van het verdere beloop der verschijnselen 
buiten liet gebied onzer waarnemingen. De proeA^en, die ik thans aan 
de Akademie wensch mede te deelen, betreffen juist dit laatste punt. 
In de eerste plaats Avijst Prof. alvn der Waals aan, hoe de tAvee 
kritische lijnen C-^A en C.J3 tot éen vereenigd knnnen Avorden door 
deze in het gebied der metastabiele en labiele toestanden door te 
trekken — dit gebied zal ik het „tlieoretBclié” noemen (zie fig. J). In 
onze A^erhandeling Avezen Avij reeds aan, dat de Avaargenomen A^rschijn- 
selen geheel AAmrden A'erklaard door het ontstaan eener nieinve zijplooi 
met plooipunt uit de hoofdplooi op het ifi-vlak en het daaraanvolgens 
verdwijnen van het eerste plooipnnt '). Wanneer men nu aan de 
hand van de oorspronkelijke onderzoekingen van alvn der Waals en 
de verhandeling van Korteaveg de vormveranderingen van het 
xf’-vlak in het theoretische gedeelte in een dergelijk geval nagaat , dan 
blijkt het onmiddellijk, dat men de eeiiAmudigste voorstelling verkrijgt 
door aan te nemen, dat zich bij zekere temperatuur boven Tb ïd 
het theoretische gedeelte der plooi op de spinodale lijn een gesloten 
plooi begint te vormen, die zich bij verlaging allengs uitbreidt, totdat 
een der plooipunten — het jilooipunt van de eerste soort — bij A de 
1) 1. c. p. 358 — 359. 
2) Arch. Néerl. 24 p. 295 — 3G8 in hel bijzonder p. 316 verv. 
3) Zie Korteaveg 24 p. 67. 
