( 321 ) 
connodale lij]i doorstoot en zoodoende tot de vorming der subsidiaire 
plooi en van den driepliasen drielioek aanleiding geeft. Bij verdere 
teniperatnnrsverlaging wisselt liet inwendige [ilooipnnt van partner 
en gaat nn met het oorspronkelijke plooipnnt der hoofdplooi een 
kringplooi \’ormen : bij B begint de connodale lijn der hoofdplooi 
deze kringplooi te omsluiten. Men kan dan bovendien nog aannemen, 
dat de kringplooi zich liij nog lager temperatuur tot niets tezamen 
trekt ^). Brengt men nn de geschetste veranderingen in de ^;-^figunr 
over dan verkrijgt men de figimr, die door Prof. van der WAAiiS 
uit de onze werd afgeleid. Op het belangrijke denkbeeld om de 
theoretische lijnen in de ‘^^oor te trekken waren wij niet 
gekomen. 
Xn merkt Prof. van der Waals op, dat deze nitkomst in tegen- 
spraak is met de A-roeger door hem bewezen eigenschap^), dat een 
normaal mengsel van normale stotfen wel een maximum of minimum 
kritische temperatnnr, maar niet beide tegelijk bezitten kan. Hieraan 
knoopt zich een mijner bez^^'aren vast. Vooreerst geldt deze eigen- 
schai) alleen zoo de eenvoudige toestandsvergelijking doorgaat; maar 
nog geheel afgezien daarvan, is ze afgeleid voor de kritische tempe- 
ratnnr der ongesjilitst gedachte mengsels en het moet daarom voor 
mogelijk gehouden worden, dat de kromme lijn voor de werkelijke 
kritische temperatuur d. w. z. de plooipnnts-temperatuur van een 
normaal mengsel zoowel een minimum als een maximum vertoonen 
kan. Hierop antwoordt Prof. van der Waals dat in de buurt van 
een maximum of minimum de beide kromme lijnen zich te nauw 
aaneen.sluiten, dan dat dit mogelijk geacht moet worden. Doch deze 
bewijsgrond bevredigt mij niet. Immers de tAvee krommen raken 
elkander daar, waar bij de kritische temperatnnr een maximum of 
minimum dniiipspanniiu/ bestaat, punten, Avaar de samenstellingen 
der coëxisteerende phasen gelijk Avorden. Doch dergelijke punten 
bestaan in ons geval duiüct mij niet ; avcI komen op de plooien een 
maximum of minimum voor telkens Avanneer de connodale de spino- 
dale lijn doorkruist, maar deze punten dragen een geheel ander 
Of dit laatste echter het geval is, schijnt mij althans tAvijfelachtig. Het ontstaan 
van de kringplooi bij daling der temperatuur is wel aan geen twijfel onderhevig, 
daar hij zeer hooge temperatuur het oppervlak in deze buurt zeker geen abnor- 
maliteit vertoont ; maar deze vooi Avaarde bestaat bij lage temperatuur niet en het 
samentrekken van een kringplooi bij af koeling is in tegensspraak met den algemeenen 
door Prof. v.vx der W.aals uitgesproken regel omtrent den iiwloed der temperatuur 
op de uitbreiding der plooien. 
2) Arch. Néerl. 24 p. 23. 
Continuitat II p. 188 regel 17 van boven. 
21 * 
