( 323 ) 
de plooipiintslijn in liet besproken gevcal een doorloopende lijn is, 
indien men namelijk over liet boven aangestipte bezwaar tegen het 
samentrekken lan het kringplooitje bij afkoeling heenstapt. Maar 
zelfs dan verdient het opmerking, dat tijdelijk op het if-'-vlak twee 
onafhankelijke plooien bestaan, de een geheel of gedeeltelijk binnen 
de andere en dat dns bij de besehonwing van het \\^-vhk zelf de 
tegenstelling tnsschen dit ge^'al en dat, w'aar een werkelijke lengte- 
plooi beslaan zon, niet zoo sprekend is. Bovendien wordt het ontstaan 
der afiiijking in de dwarsplooi aan dezelfde oorzaak — associatie — 
toegeschreven als het ontstaan eener lengteplooi ; heeft men echter 
lieide verschijnselen als openbaringen van dezelfde oorzaak leeren 
beschonwen, dan vermindert de neiging om een verschil in de be- 
naming in de beide gevallen te blijven handhaven. 
We voegen hieraan nog de i'olgende opmerking toe. 
Wat de oorzaken A an haar optreden aangaat, bestaat er een sprekend 
verschil lusschen diA arsplooi en lengte})looi. De eerste hangt in hoofd- 
zaak samen met de bochten in de it'-lijnen A'oor de afzonderlijke 
mengsels, de tweede met de wijze oaarop deze lijnen A'an mengsel 
tot mengsel A'erandcreii. Bij de A’ormiiig der laalsten speelt zeker Avel 
associatie een hoofdrol. (Indanks dit duidelijk verschil zidlen zich 
allerlei gevallen kunnen voordoen, waarin het onmogelijk zijn zal 
A'ast te stellen of men met een plooi A'an de eene of de andere soort 
te maken heeft, en of een plooipnnt bij de eene of bij de andere 
l)looi behoort. Een sterk voorbeeld hiervan zullen wij straks tegen- 
komen, Avaar de dwarsplooi met liaar plooipunt allengs ongemerkt 
in een naar de A"-as gekeerde plooi overgaat, Avaaraau de naam 
lenglC|»iooi niet kan w'orden onthouden. 
Beschouwen wij nu het go\'al van methylalcohol en ethaan. 
Voordat ik de Jiieiiw verkregen uitkomsten mededeel, Avil ik Prof. 
VAN ])KR W'aat.s’ besehonwing en zijn A'erwachtingen in het kort be- 
spreken. Prof. \AN DKR Waals neemt aan, dat de kritische lijn ook 
in dit ge\'al een dooi-loopende is mot een Ins, die ditmaal niet naar 
beneden, maai' naar lioven gekeerd is. Tegen deze op\'atting laten 
zich eenigo bezwaren inbrongen. 
De ki'itischo lijn, aainaingende in hot kritisch punt. van ethaan C\, 
eindigt op het praktische gedeelte van het opfiorvlak bij M, het eind- 
punt der driephascnlijn, evenals in het- voi'igo ge\'al, en het A'erAUjlg 
ervan kan dus alleen een plooipnnt: op het theoretische depl A'oor- 
stellen, en daar liij hoogere temperatunr geen drie [ihasen bestaan, 
kan die plooipiintslijn dus ook niet meer te voorschijn komen. In 
b Zie figuur Kon. Ak. 25 Maart 1899 p. 5. 
