( 336 ) 
krijgen we de veigelijking der experimenteele isotlierme door in 
verg. (67) de grootlieden S, (p en ^ in uit te drukken, met 
behulp der vergg. (2‘2), (23), (24) en (25). 
Dat deze experiineuteele isotherme door de t\v^ee punten v\ , x en 
v\ , X gaat volgt ou middellijk uit de wijze waarop hare vergelijking 
is afgeleid; men ziet het ook door sul)stitutie van , x \ — of 
1 ])laats van Vy x, waarbij dan tevens door 
v\ , x\ — of 'i\ , x^ door v\ , x\ — vervangen moet worden. 
Door achtereenvolgende benaderingen brengt men (67) in den vorm : 
Pi = PTk -f (•«— A’Tfc) — {v—VTk) ■« + ; . • (68) 
Ixl ]c 
gaan we niet verder dan de drie eerste termen, dan is dat de ver- 
gelijking van een rechte lijn, dus van de rechte die de tAvee phasen 
verbindt Avaarmede condensatie begint en eindigt. In verband met 
(18) vinden we, termen van hoogere orde Amiwaarloozende, 
p— Pi = "^11 (y— ÜT/,) {v—VTk) X + mg, {v—VTk)\ 
k 
en dit kan volgens >^33) geschreven worden : 
p— Pi = {^ — '>^Tk) {[v — VTkY — (fi'"]- 
In dezen vorm zien we dat de experimenteele isotherme de theoretische 
snijdt in drie punten ^), nl. v = VTk > v = vt/c — v' en v = VTk 
(alles in eerste benadering) ; de twee eerste pnnten zijn de punten 
Avaar condensatie begint en eindigt is hier verAvaarloosd als van 
hoogere orde zijnde dan (p'), het derde ligt tusschen de twee eerste in. 
Wanneer vxk ^ ^Tk, d. av. z. bij het begin der condensatie, 
is p )> py en de theoretische isotherme ligt boven de experimenteele ; 
is VTk y ^ VTk — 9', d. i, I'ij het einde der condensatie, isp j>Pi en 
ligt de experimenteeh'. isotheime het hoogst ‘^) ; dit is hier tronAvens een 
noodzakelijk gevolg van den s-vorin der theoretische isotherme, en 
de benaderde rechtlijnigheid van de experimenleele. 
Volgens de thermodynamica Jiioeten de tAvee oppervlakken, ingesloten 
door de theoretische en de experimenteele isotherme, aan elkander 
gelijk zijn *), d. w. z. : 
Zie daaromtrent Harl'man, Goinm., iP. 56; Journ. Phys. Chein., 5,450,1901. 
2) Dit Avordt hier alleen bewezen voor mengsels met kleine mengverhouding. 
Voor een algemeen bewijs zie Koenen, Zeitscbr. f. Pbysik. Gbem., XLI, 46, 1902. 
Het is aan Blümcke, die deze stelling eerst in 1890 (Zeitschr. f. physik. Gbem., 
YI, p. 157) vermeldt, ontgaan dat ze reede voorkomt in een verhandeling van 
V. D. Waals in 1880 (Verb, Kon. Akad., Bd, 20, p. 23). 
