( 33(1 ; 
peratunr der zuivere stof. Werkelijk is in dit geval (§ 10,2), omdat 
pxk — Pk van lioogere orde is dan pxpi — pk, 
T-i\ = -^{pTpi-pky 
^11 
( dT A 
=0. T'^ Tk, d. w. z. is een ininimimi-plooipunts- 
dpTid Jk 
temperatuur, wanneer W )> 0 ; dit is liet geval waarin grenslijn en con- 
nodale lijn hyperbolen zijn (mengsels van het derde type van Hartman). 
En T Tjc, d. w. z. Tjc is een maximum, wanneer /iT-OO; in dit 
geval zijn grenslijn en connodale ellipsen (mengsels t’weede type). 
d j) T I 
2c. j> 0 en -f- <C 0- — rr ^'oi> aangezien 
clT 
T — T]. ook negatief moet zijn ligt de plooipuntslijn in den hoek /S' O Ik 
3a. <( 0 en iii\^ -f- BTk j> 0, <( maar T — 7i-)> 0 
dl 
dus in den hoek SOY' . 
Sb. < 0 en m\, + RTk = 0. De plooipuntslijn begint 
volgens OY' ^). Zie overigens 2b. 
3c. < 0 en 7n\^ + R Tk m,, < 0. > k„, maar 7 — 77 > 0, 
dus in den hoek S'OY'. 
Hieruit blijkt dat 
gens V. D. Waals k is 
alle mogelijke Avaarden kan aannemen. Vol- 
dit eveiiAvel niet het geval en zou b.v. de 
omstandigheid 
dpr^l pjk . 
nooit kunnen voordoen. Men bedenke 
echter dat deze regel A'an v. n. Waals niet berust op uitsluitend 
thermodynamische gronden, maar ook nog op bijzondere aannamen 
omtrent den vorm der toestandsvergelijking, Avat natuurlijk overeen- 
komt met bijzondere betrekkingeji tusschen de hier ingevoerde coëf- 
ficiënten, en het is natuurlijk altijd mogelijk dat de nunierische 
AA-aarden der coëfficiënten zoodanig zijn dat één of meer der hier 
beschouAvde gevallen uitgesloten zijn. 
c. De kritische raakpuntslijn. In eerste benadering is p-f, =PTf,i, 
zoodat de kritische raakpuntslijn in eerste benadering met de plooi- 
puntslijn samenvalt en de beschouAvingen onder b ook op die lijn 
toepasselijk zijn. Verder leert ons verg. (43) dat in tAveede benadering 
Prpi<iPt voor X >0: zie noot 3 pag. 338. 
Arch. Néerl., (2), 2, 79, 1898. 
