( 343 ) 
Uit deze vermeerdering der glukose viel dan het gehalte aan 
salicine te berekenen. 
Aantonnen der aanwezigheid van salicine in verschillende deelen 
der plant geschiedde volgens dezelfde methode ; dan werd echter de 
vloeistof na inversie nitgesclmd met aetlier, opdat hierin saligenine 
zou overgaan. Deze stof is aan de phj-sische eigenschappen zijner 
kristallen en het met broomwater te verkrijgen broomsubstitimt 
benevens zijn koperzout gemakkelijk te herkennen. Aantoonen der 
'salicine in het weefsel zelf gelukte niet, de methode vroeger door 
Theorin gebezigd nl. toevoegen van geconcentreerd zwavelzuur 
bleek onuitvoerbaar, leverde foutieve resultaten. 
Bij de genoemde Salix soort is salicine aanwezig in de schors der 
takken, doch niet in het hout ; jonge knoppen zijn er rijk aan, 
evenals de assimileerende bladen. In jonge vruchtbeginsels komt zij 
voor, is bij rijping echter ^'erd wenen. 
Hoewel een inverteerend enzym niet te extraheeren viel, bleek ’t 
toch noodzakelijk de deelen direct in kokend water te dooden, 
daar anders belangrijke veranderingen in het salicinegehalte optraden. 
Zoo verdween bijv. uit de schors bij langzaam drogen 25 pCt. 
De nu volgende serie van bepalingen, dieiiend om het salicinege- 
halte tijdens het uitloopen te onderzoeken, geschiedden met één 
exemplaar om individueele verschillen buiten te sluiten. 
De totale hoeveelheid in verschillende opeenvolgende stadia aanwezig 
werd berekend, door als object van ^'ergelijking te nemen een tak 
met een bepaald aantal zijknoppen. Het gewicht van de verschillende 
deelen dezer tak gecombineerd met de procentische Avaarden van het 
salicinegehalte in o\'eree]dcomstige deelen van hetzelfde individu in 
de opeenvolgende stadia, gaven de totale hoeveelheid salicine dezer 
tak in die stadia. ®). 
Vergeleken werden alleen takken zonder geslachtsorganen daar die 
met katjes zich anders gedroegen '*). 
Takjes van lYs — ^ diameter (hout en schors samen). 
24 Maart 3.2 pCt. 
17 April 2 ,f 
21 Mei 0.4 „ 
1). De suikerbepalingen geschiedden volgens de methode v. Schoorl. 
-) Zie Theorin Ófversigt af Kongl Vetenskaps. Akademiens Förhandlingen 1884. 
No. 5. Geconcentreerd H, SO^ geeft met salicine een roodkleuring. 
In overeenkomstige deelen van één individu was een gelijk gehalte. 
Het salicine gehalte is in katjesdragende takken lager dan in katjeslooze op 
een zelfde tijdstip, de salicine vermindert sneller. 
“) Deze procentische waarden zijn berekend op ’t drooggeAvicht. 
